Η επιμονή στη θερινή ραστώνη εν μέσω εθνικής κρίσης δεν συνιστά αναφαίρετο εργασιακό δικαίωμα, αλλά πολιτική ύβρη. Τα επιχειρήματα της καταλληλότητας του Πρωθυπουργού καταρρέουν μπροστά στα ίδια τα γεγονότα
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΝΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ!
Η κρίση δεν διαχειρίζεται με τηλεδιασκέψεις πίσω από κλειστές πόρτες θερέτρων. Όταν ο πολίτης χάνει τους κόπους μιας ζωής, η φυσική παρουσία του ηγέτη στο πεδίο είναι η ελάχιστη ένδειξη σεβασμού. Η απουσία του φωνάζει αδιαφορία και προσβάλλει τον δοκιμαζόμενο λαό.
Στη Γερμανία, υπουργοί (Χάινεν-Έσερ, Σπίγκελ) οδηγήθηκαν σε ταπεινωτική παραίτηση επειδή πήγαν διακοπές αμέσως μετά από φονικές καταστροφές. Ηγέτες όπως ο Στάρμερ στη Βρετανία ή ο Μοντενέγκρο στην Πορτογαλία ακυρώνουν ταξίδια με το πρώτο σημάδι ταραχών ή πυρκαγιών. Στην Ελλάδα, η ανευθυνότητα βαφτίζεται «δικαίωμα» και ο Πρωθυπουργός παραμένει στο απυρόβλητο.
Η μόνιμη δικαιολογία ότι «ο μηχανισμός λειτουργεί και οι υπουργοί είναι στις θέσεις τους» αποτελεί ομολογία της ίδιας του της αχρηστίας. Αν σε ώρα απόλυτης ανάγκης ο αρχηγός της χώρας θεωρεί τον εαυτό του αναλώσιμο, τότε ο ρόλος του αυτο-υποβαθμίζεται σε αυτόν του διακοσμητικού παραθεριστή.
Οι πολίτες δεν ζητούν ρομπότ χωρίς ανάγκη για ξεκούραση. Απαιτούν, όμως, ενσυναίσθηση, αντανακλαστικά και πολιτικό βάρος. Ηγέτης που επιλέγει την ιδιωτική του χαλάρωση την ώρα που η χώρα του καταρρέει, στερείται του βασικότερου προσόντος διακυβέρνησης: της ικανότητας να αναλαμβάνει την ευθύνη.
Σε μια τέτοια συνθήκη, δεν κυβερνά. Απλώς κάνει τουρισμό με κρατικά έξοδα.
το είδαμε voicenews.gr

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου