Σάββατο 9 Ιουνίου 2012
Η άχρηστη πληροφορία της ημέρας
Παρασκευή 8 Ιουνίου 2012
ΕΛΛΑΣ, Ελλήνων Μαχητών!
Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει και στη Βαρσοβία το διαπίστωσαν πρώτοι και... καλύτεροι οι διοργανωτές του Euro. Οι Πολωνοί με «σύμμαχο» τον Ισπανό Καρμπάγιο, αλλά και με παίκτη παραπάνω από το 44' είδαν τους Ελληνες να τους χαλάνε τα σχέδια, αφού τα παιδιά του Φερνάντο Σάντος κατόρθωσαν να αντισταθούν και - με γκολ του Σαλπιγγίδη - να πάρουν την πολυτιμότατη ισοπαλία (1-1), χάνοντας μάλιστα και πέναλτι (71') με τον Καραγκούνη, ενώ ακυρώθηκε και δεύτερο τέρμα του Σαλπιγγίδη στο 74'...
Ενα αποτέλεσμα που για την εικόνα που δείξαμε στο πρώτο ημίχρονο, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί επιτυχία, με την παρουσία των διεθνών στο δεύτερο να περιγράφεται με μια και μόνο λέξη. Αδικία... Και πραγματικά, είναι άδικο το 1-1 γιατί αυτό το πάθος, η θέληση και το πείσμα των Ελλήνων ποδοσφαιριστών να... αντισταθούν και να διεκδικήσουν το ματς, παρά τις αντιξοότητες (τραυματισμός Παπαδόπουλου, σοβαρά προβλήματα στη δεξιά πλευρά της άμυνας, αποβολή Παπασταθόπουλου), έπρεπε να επιβραβευτεί με την κατάκτηση του τριπόντου. Η εθνική μας έδειξε ότι στην Πολωνία δεν πήγε για τουρισμό. Αυτό πίστεψαν οι Πολωνοί στο πρώτο ημίχρονο, όπου πραγματικά η παρουσία μας ήταν προβληματική και την πάτησαν στο δεύτερο. Και το ευτύχημα γι' αυτούς είναι ότι, τελικά, την πάτησαν... ελαφρώς, αφού το Χ πρέπει να το θεωρήσουν ως επιτυχία...
Η Ελλάδα φωνάζει παρούσα στο Εuro 2012. Eκεί όπου την ανέμεναν και τη χαρακτήριζαν ως την πιο βαρετή ομάδα της διοργάνωσης. Η πρώτη απάντηση ήταν ηχηρή. Η δεύτερη; Την ερχόμενη Τρίτη στις 19.00. Κόντρα στους Τσέχους...
Ο Φερνάντο Σάντος παρέταξε την Εθνική με την ενδεκάδα που είχε στο μυαλό του από την Αυστρία ακόμα. Κάτω από τα δοκάρια, δηλαδή, ο Χαλκιάς, στην αμυντική γραμμή – από αριστερά προς τα δεξιά – αγωνίστηκαν οι Χολέμπας, Αβραάμ Παπαδόπουλός, Παπασταθόπουλος και Τοροσίδης. Μπροστά τους, σε ρόλο αμυντικού χαφ έπαιξε ο Κατσουράνης και ως εσωτερικοί μέσοι έπαιξαν οι Μανιάτης και Καραγκούνης. Τέλος, στις δύο πλευρές έπαιξαν οι Σαμαράς και Νίνης, ενώ μπροστά του, ως μοναδικός προωθημένος ο Φάνης Γκέκας.
Από την άλλη πλευρά, το ίδιο ισχύει λίγο πολύ και για τους Πολωνούς, καθώς οι έντεκα του Σμούντα ήταν αναμενόμενοι εδώ και μέρες. Οι γηπεδούχοι παρατάχθηκαν με τους: Σέζνι κάτω από τα δοκάρια και τους Μπένις, Περκί, Βασιλέφσκι, Πίστσεκ ν’ αποτελούν από αριστερά προς τα δεξιά την αμυντική γραμμή των Πολωνών. Στη μεσαία γραμμή, σε ρόλο αμυντικών χαφ, αγωνίστηκαν οι: Πολάνσκι και Μουράφσκι, ενώ την τριάδα των χαφ αποτέλεσαν οι Ρίμπους, Ομπράνιακ και Μπλαστσικόφσκι και τέλος ο Λεβαντόφσκι στην «κορυφη».
Τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης ήταν δύσκολα για την Εθνική ομάδα της χώρας μας, δεδομένης της απίστευτα «καυτής» – αλλά μέχρι εκεί – ατμόσφαιρας που είχαν δημιουργήσει οι Πολωνοί φίλαθλοι. Χαρακτηριστικό είναι ότι όση ώρα η μπάλα ήταν στην κατοχή των Ελλήνων ο θόρυβος από τα σφυρίγματα των θεατών ήταν εκκωφαντικός σε σημείο που ενδεχομένως να μην ακούγονταν μεταξύ τους μέσα στο γήπεδο.
Η πρώτη (διπλή) ευκαιρία για τους Πολωνούς δημιουργήθηκε στο 4’ με πρωταγωνιστές τους Λεβαντόφσκι και Μουράφσκι. Το σουτ του πρώτου σταμάτησε πάνω στα ελληνικά σώματα, ενώ το αντίστοιχο του δεύτερου απέκρουσε σε κόρνερ ο Χαλκιάς.
Η Εθνική «απάντησε» στο 12’ με κεφαλιά του Γκέκα, μετά από εκτέλεση φάουλ του Καραγκούνη, η οποία κατέληξε άουτ.
Από εκείνο το σημείο οι Πολωνοί πήραν το έλεγχο του παιχνιδιού και με επιθέσεις από τα αριστερά «πυροβολούσαν» με κάθε τρόπο. Στο 13’ και στο 14’ η τύχη δεν έκανε το χατίρι στους Μπλαστσικόφσκι και Λεβαντόφσκι, κάτι το οποίο δεν έγινε, όμως, στο 17’, επίσης μετά από επίθεση από τα αριστερά. Συγκεκριμένα, μετά από συνδυασμό αλά... Ντόρτμουντ των Πίστσεκ και Λεβαντόφσκι, ο δεύτερος με δυνατή κεφαλιά έστειλε την μπάλα ν’ αναπαυτεί στα δίχτυα του Χαλκιά (0-1).
Στα επόμενα λεπτά η Εθνική προσπάθησε ν’ ανεβάσει ρυθμούς, η αλήθεια είναι όμως ότι οι Πολωνοί δεν τους άφησαν πολλά περιθώρια, καθώς στις περισσότερες των περιπτώσεων έβγαιναν πρώτοι στη φάση, ακολουθώντας έναν εξοντωτικό ρυθμό. Αν κάτι, πάντως, χρίζει αναφοράς για την Εθνική μας μετά το γκολ των Πολωνών είναι ένα σουτ του Κατσουράνη (24’), το οποίο πέρασε άουτ.
Στο 36’ ήρθε και... έδεσε ο τραυματισμός του Αβραάμ Παπαδόπουλου, τον οποίο αντικατέστησε ο Κυριάκος Παπαδόπουλος και τα πράγματα έγιναν σαφώς χειρότερα. Κι αν κανείς δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει την αξία του ποδοσφαιριστή της Σάλκε, σίγουρα μόνο καλό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι ο Σάντος έχασε μια αλλαγή από νωρίς στο παιχνίδι, την οποία θα μπορούσε να πραγματοποιήσει πολύ αργότερα.
Στο αμέσως επόμενο λεπτό (37’) οι Πολωνοί δημιούργησαν την καλύτερη ευκαιρία για γκολ, ενώ στο 44’ η ιστορία έγινε ακόμα χειρότερη, καθώς ο Καρμπάγιο απέβαλε τον Παπασταθόπουλο με δεύτερη κίτρινη κάρτα, απόφαση ιδιαίτερα αυστηρή, όπως άλλωστε ήταν και η αντίστοιχη πρώτη κάρτα στο 35’. Αυτό τουλάχιστον φάνηκε από τα ριπλέι της αναμέτρησης και αυτό έλεγαν όλοι οι σχολιαστές που βρέθηκαν στα δημοσιογραφικά θεωρεία του Εθνικού Σταδίου της Πολωνίας.
Στο τελευταίο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου οι Έλληνες ζήτησαν πέναλτι, όταν η μπάλα βρήκε στο χέρι του Περκίς, αλλά η αλήθεια είναι ότι ο αμυντικός της Πολωνίας ήταν κάτω όταν συνέβη αυτό και έτσι, ουσιαστικά, αν και σταμάτησε το παιχνίδι, ήταν στην κρίση του διαιτητή. Είναι απ’ αυτά τα πέναλτι, δηλαδή, που λέμε δίνονται, δεν δίνονται...
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με μια αλλαγή για την Εθνική μας ομάδα, καθώς ο Φερνάντο Σάντος έριξε στη μάχη τον Σαλπιγγίδη στη θέση του Νίνη και η διάταξη έγινε 4-4-1, με κορυφή και πάλι τον Γκέκα.
Ο επιθετικός του ΠΑΟΚ στην πρώτη του επαφή με την μπάλα (51’) – και μετά από λάθος έξοδο του Πίστσεκ σε παρ’ ολίγο κεφαλιά του Γκέκα – σχεδόν σε κενή εστία έγραψε το 1-1 και έδωσε το έναυσμα στην ελληνική κερκίδα και ξέφρενους πανηγυρισμούς.
Κάπου εκεί το παιχνίδι έγινε ροντέο, καθώς οι Πολωνοί προσπάθησαν να «παγώσουν» το παιχνίδι δεδομένης της αριθμητικής υπεροχής που είχαν, όμως οι Έλληνες φάνηκε να έχουν αρκετό κουράγιο μέσα στα στήθια τους – μετά το γκολ του Σαλπιγγίδη και διεκδίκησαν με αξιώσεις το γκολ, το οποίο θα τους χάριζε το χρυσό τρίποντο.
Η αρχή έγινε στο 63’ με τον Σαμαρά να στέλνει την μπάλα από πλεονεκτική θέση άουτ.
Στο 68’ ο Φορτούνης πέρασε στη θέση του Γκέκα και τη θέση του στην κορυφή της επίθεσης πήρε ο Σαμαράς. Ο ποδοσφαιριστής της Καϊζερσλάουτερν στην πρώτη του επαφή με την μπάλα, την «έσκαψε», βγάζοντας μια καταπληκτική βαθιά μπαλιά στην πλάτη της άμυνας, ο Σέζνι ανέτρεψε τον Σαλπιγγίδη και ο Καρμπάγιο έδειξε, σωστά, κόκκινη και πέναλτι. Από την άσπρη βούλα, δυστυχώς, ο Καραγκούνης δεν μπόρεσε να νικήσει τον Τιτόν (που πήρε τη θέση του Ρίμπους) και έτσι τα μάτριξ συνέχισαν να δείχνουν 1-1.
Στο 75’ ο Σαλπιγγίδης έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, αλλά το γκολ ακυρώθηκε, καθώς ο επιθετικός του ΠΑΟΚ ήταν – έστω και οριακά – σε θέση οφσάιντ.
Στη συνέχεια ο ρυθμός του αγώνα έπεσε αισθητά, αποτέλεσμα, προφανώς, της κούρασης από τον ρυθμό που επέβαλαν οι Πολωνοί από την αρχή του αγώνα. Οι Πολωνοί βγήκαν κάποιες φορές στην επίθεση, όμως, σε καμία περίπτωση δεν δημιούργησαν αυτό που λέμε κλασική ευκαιρία.
Ενα αποτέλεσμα που για την εικόνα που δείξαμε στο πρώτο ημίχρονο, θα μπορούσε να χαρακτηριστεί επιτυχία, με την παρουσία των διεθνών στο δεύτερο να περιγράφεται με μια και μόνο λέξη. Αδικία... Και πραγματικά, είναι άδικο το 1-1 γιατί αυτό το πάθος, η θέληση και το πείσμα των Ελλήνων ποδοσφαιριστών να... αντισταθούν και να διεκδικήσουν το ματς, παρά τις αντιξοότητες (τραυματισμός Παπαδόπουλου, σοβαρά προβλήματα στη δεξιά πλευρά της άμυνας, αποβολή Παπασταθόπουλου), έπρεπε να επιβραβευτεί με την κατάκτηση του τριπόντου. Η εθνική μας έδειξε ότι στην Πολωνία δεν πήγε για τουρισμό. Αυτό πίστεψαν οι Πολωνοί στο πρώτο ημίχρονο, όπου πραγματικά η παρουσία μας ήταν προβληματική και την πάτησαν στο δεύτερο. Και το ευτύχημα γι' αυτούς είναι ότι, τελικά, την πάτησαν... ελαφρώς, αφού το Χ πρέπει να το θεωρήσουν ως επιτυχία...
Η Ελλάδα φωνάζει παρούσα στο Εuro 2012. Eκεί όπου την ανέμεναν και τη χαρακτήριζαν ως την πιο βαρετή ομάδα της διοργάνωσης. Η πρώτη απάντηση ήταν ηχηρή. Η δεύτερη; Την ερχόμενη Τρίτη στις 19.00. Κόντρα στους Τσέχους...
Ο Φερνάντο Σάντος παρέταξε την Εθνική με την ενδεκάδα που είχε στο μυαλό του από την Αυστρία ακόμα. Κάτω από τα δοκάρια, δηλαδή, ο Χαλκιάς, στην αμυντική γραμμή – από αριστερά προς τα δεξιά – αγωνίστηκαν οι Χολέμπας, Αβραάμ Παπαδόπουλός, Παπασταθόπουλος και Τοροσίδης. Μπροστά τους, σε ρόλο αμυντικού χαφ έπαιξε ο Κατσουράνης και ως εσωτερικοί μέσοι έπαιξαν οι Μανιάτης και Καραγκούνης. Τέλος, στις δύο πλευρές έπαιξαν οι Σαμαράς και Νίνης, ενώ μπροστά του, ως μοναδικός προωθημένος ο Φάνης Γκέκας.
Από την άλλη πλευρά, το ίδιο ισχύει λίγο πολύ και για τους Πολωνούς, καθώς οι έντεκα του Σμούντα ήταν αναμενόμενοι εδώ και μέρες. Οι γηπεδούχοι παρατάχθηκαν με τους: Σέζνι κάτω από τα δοκάρια και τους Μπένις, Περκί, Βασιλέφσκι, Πίστσεκ ν’ αποτελούν από αριστερά προς τα δεξιά την αμυντική γραμμή των Πολωνών. Στη μεσαία γραμμή, σε ρόλο αμυντικών χαφ, αγωνίστηκαν οι: Πολάνσκι και Μουράφσκι, ενώ την τριάδα των χαφ αποτέλεσαν οι Ρίμπους, Ομπράνιακ και Μπλαστσικόφσκι και τέλος ο Λεβαντόφσκι στην «κορυφη».
Τα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης ήταν δύσκολα για την Εθνική ομάδα της χώρας μας, δεδομένης της απίστευτα «καυτής» – αλλά μέχρι εκεί – ατμόσφαιρας που είχαν δημιουργήσει οι Πολωνοί φίλαθλοι. Χαρακτηριστικό είναι ότι όση ώρα η μπάλα ήταν στην κατοχή των Ελλήνων ο θόρυβος από τα σφυρίγματα των θεατών ήταν εκκωφαντικός σε σημείο που ενδεχομένως να μην ακούγονταν μεταξύ τους μέσα στο γήπεδο.
Η πρώτη (διπλή) ευκαιρία για τους Πολωνούς δημιουργήθηκε στο 4’ με πρωταγωνιστές τους Λεβαντόφσκι και Μουράφσκι. Το σουτ του πρώτου σταμάτησε πάνω στα ελληνικά σώματα, ενώ το αντίστοιχο του δεύτερου απέκρουσε σε κόρνερ ο Χαλκιάς.
Η Εθνική «απάντησε» στο 12’ με κεφαλιά του Γκέκα, μετά από εκτέλεση φάουλ του Καραγκούνη, η οποία κατέληξε άουτ.
Από εκείνο το σημείο οι Πολωνοί πήραν το έλεγχο του παιχνιδιού και με επιθέσεις από τα αριστερά «πυροβολούσαν» με κάθε τρόπο. Στο 13’ και στο 14’ η τύχη δεν έκανε το χατίρι στους Μπλαστσικόφσκι και Λεβαντόφσκι, κάτι το οποίο δεν έγινε, όμως, στο 17’, επίσης μετά από επίθεση από τα αριστερά. Συγκεκριμένα, μετά από συνδυασμό αλά... Ντόρτμουντ των Πίστσεκ και Λεβαντόφσκι, ο δεύτερος με δυνατή κεφαλιά έστειλε την μπάλα ν’ αναπαυτεί στα δίχτυα του Χαλκιά (0-1).
Στα επόμενα λεπτά η Εθνική προσπάθησε ν’ ανεβάσει ρυθμούς, η αλήθεια είναι όμως ότι οι Πολωνοί δεν τους άφησαν πολλά περιθώρια, καθώς στις περισσότερες των περιπτώσεων έβγαιναν πρώτοι στη φάση, ακολουθώντας έναν εξοντωτικό ρυθμό. Αν κάτι, πάντως, χρίζει αναφοράς για την Εθνική μας μετά το γκολ των Πολωνών είναι ένα σουτ του Κατσουράνη (24’), το οποίο πέρασε άουτ.
Στο 36’ ήρθε και... έδεσε ο τραυματισμός του Αβραάμ Παπαδόπουλου, τον οποίο αντικατέστησε ο Κυριάκος Παπαδόπουλος και τα πράγματα έγιναν σαφώς χειρότερα. Κι αν κανείς δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει την αξία του ποδοσφαιριστή της Σάλκε, σίγουρα μόνο καλό δεν μπορεί να χαρακτηριστεί το γεγονός ότι ο Σάντος έχασε μια αλλαγή από νωρίς στο παιχνίδι, την οποία θα μπορούσε να πραγματοποιήσει πολύ αργότερα.
Στο αμέσως επόμενο λεπτό (37’) οι Πολωνοί δημιούργησαν την καλύτερη ευκαιρία για γκολ, ενώ στο 44’ η ιστορία έγινε ακόμα χειρότερη, καθώς ο Καρμπάγιο απέβαλε τον Παπασταθόπουλο με δεύτερη κίτρινη κάρτα, απόφαση ιδιαίτερα αυστηρή, όπως άλλωστε ήταν και η αντίστοιχη πρώτη κάρτα στο 35’. Αυτό τουλάχιστον φάνηκε από τα ριπλέι της αναμέτρησης και αυτό έλεγαν όλοι οι σχολιαστές που βρέθηκαν στα δημοσιογραφικά θεωρεία του Εθνικού Σταδίου της Πολωνίας.
Στο τελευταίο λεπτό του πρώτου ημιχρόνου οι Έλληνες ζήτησαν πέναλτι, όταν η μπάλα βρήκε στο χέρι του Περκίς, αλλά η αλήθεια είναι ότι ο αμυντικός της Πολωνίας ήταν κάτω όταν συνέβη αυτό και έτσι, ουσιαστικά, αν και σταμάτησε το παιχνίδι, ήταν στην κρίση του διαιτητή. Είναι απ’ αυτά τα πέναλτι, δηλαδή, που λέμε δίνονται, δεν δίνονται...
Το δεύτερο ημίχρονο ξεκίνησε με μια αλλαγή για την Εθνική μας ομάδα, καθώς ο Φερνάντο Σάντος έριξε στη μάχη τον Σαλπιγγίδη στη θέση του Νίνη και η διάταξη έγινε 4-4-1, με κορυφή και πάλι τον Γκέκα.
Ο επιθετικός του ΠΑΟΚ στην πρώτη του επαφή με την μπάλα (51’) – και μετά από λάθος έξοδο του Πίστσεκ σε παρ’ ολίγο κεφαλιά του Γκέκα – σχεδόν σε κενή εστία έγραψε το 1-1 και έδωσε το έναυσμα στην ελληνική κερκίδα και ξέφρενους πανηγυρισμούς.
Κάπου εκεί το παιχνίδι έγινε ροντέο, καθώς οι Πολωνοί προσπάθησαν να «παγώσουν» το παιχνίδι δεδομένης της αριθμητικής υπεροχής που είχαν, όμως οι Έλληνες φάνηκε να έχουν αρκετό κουράγιο μέσα στα στήθια τους – μετά το γκολ του Σαλπιγγίδη και διεκδίκησαν με αξιώσεις το γκολ, το οποίο θα τους χάριζε το χρυσό τρίποντο.
Η αρχή έγινε στο 63’ με τον Σαμαρά να στέλνει την μπάλα από πλεονεκτική θέση άουτ.
Στο 68’ ο Φορτούνης πέρασε στη θέση του Γκέκα και τη θέση του στην κορυφή της επίθεσης πήρε ο Σαμαράς. Ο ποδοσφαιριστής της Καϊζερσλάουτερν στην πρώτη του επαφή με την μπάλα, την «έσκαψε», βγάζοντας μια καταπληκτική βαθιά μπαλιά στην πλάτη της άμυνας, ο Σέζνι ανέτρεψε τον Σαλπιγγίδη και ο Καρμπάγιο έδειξε, σωστά, κόκκινη και πέναλτι. Από την άσπρη βούλα, δυστυχώς, ο Καραγκούνης δεν μπόρεσε να νικήσει τον Τιτόν (που πήρε τη θέση του Ρίμπους) και έτσι τα μάτριξ συνέχισαν να δείχνουν 1-1.
Στο 75’ ο Σαλπιγγίδης έστειλε την μπάλα στα δίχτυα, αλλά το γκολ ακυρώθηκε, καθώς ο επιθετικός του ΠΑΟΚ ήταν – έστω και οριακά – σε θέση οφσάιντ.
Στη συνέχεια ο ρυθμός του αγώνα έπεσε αισθητά, αποτέλεσμα, προφανώς, της κούρασης από τον ρυθμό που επέβαλαν οι Πολωνοί από την αρχή του αγώνα. Οι Πολωνοί βγήκαν κάποιες φορές στην επίθεση, όμως, σε καμία περίπτωση δεν δημιούργησαν αυτό που λέμε κλασική ευκαιρία.
πηγή:onsports.gr
Ελεύθερος με περιοριστικούς όρους ο 24χρονος από την Παιανία
Ελεύθερος με περιοριστικούς όρους αφέθηκε μετά και τη σύμφωνη γνώμη ανακριτή και εισαγγελέα ο 24χρονος ο οποίος πυροβόλησε και τραυμάτισε θανάσιμα τον Αλβανό ληστή στην Παιανία.
Ο νεαρός θα πρέπει να εμφανίζεται κάθε δεκαπέντε ημέρες στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του. Ο συνήγορος υπεράσπισης του νεαρού είπε ότι ο εισαγγελέας και ανακριτής είδαν το ήθος του, είδαν ότι ο 24χρονος δεν είναι επικίνδυνος, εξέτασαν τα ελαφρυντικά της υπόθεσης προκειμένου να καταλήξουν σε αυτή την απόφαση.
Την ίδια ώρα φίλοι του νεαρού και κάτοικοι της Παιανίας που είχαν συγκεντρωθεί έξω από τα δικαστήρια και ξέσπασαν σε χειροκροτήματα στο άκουσμα της απόφασης.
Ο νεαρός θα πρέπει να εμφανίζεται κάθε δεκαπέντε ημέρες στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής του. Ο συνήγορος υπεράσπισης του νεαρού είπε ότι ο εισαγγελέας και ανακριτής είδαν το ήθος του, είδαν ότι ο 24χρονος δεν είναι επικίνδυνος, εξέτασαν τα ελαφρυντικά της υπόθεσης προκειμένου να καταλήξουν σε αυτή την απόφαση.
Την ίδια ώρα φίλοι του νεαρού και κάτοικοι της Παιανίας που είχαν συγκεντρωθεί έξω από τα δικαστήρια και ξέσπασαν σε χειροκροτήματα στο άκουσμα της απόφασης.
πηγή:iefimerida.gr
Πώς ο ηλεκτρισμός επηρεάζει τον ύπνο μας;
Μήπως οι αυπνίες σας οφείλονται στην ανοιχτή τηλεόραση;
Σύμφωνα με μελέτες της τελευταίας 20ετίας ο ύπνος μας και γενικότερα η υγεία μας επηρεάζονται από τα υψηλά επίπεδα ηλεκτρομαγνητικών συχνοτήτων τα οποία εκπέμπονται από οποιαδήποτε συσκευή διέρχεται ηλεκτρικό ρεύμα. Είναι δυνατόν όμως να δυσκολευόμαστε να κοιμηθούμε εξαιτίας του ηλεκτρισμού και τελικά πόσο ηλεκτρικά «μολυσμένα» είναι τα σπίτια μας;
Ηλεκτρικές συσκευές
Έχει παρατηρηθεί ότι άτομα τα οποία στον τοίχο απέναντι από το κρεβάτι τους είχαν τον ηλεκτρικό πίνακα του σπιτιού τους ή οποιαδήποτε άλλη ηλεκτρική συσκευή εμφάνισαν δυσκολίες στον ύπνο και σημάδια κόπωσης. Είναι πολύ σημαντικό το τι υπάρχει απέναντι από το κρεβάτι μας ή δίπλα. Αποφύγετε να κοιμάστε με κλιματιστικό, τηλεόραση, ηχεία κτλ κοντά στο κεφάλι και προτιμήστε συσκευές με μπαταρία.
Ηλεκτρική μόλυνση
Η ηλεκτρική μόλυνση προκύπτει από τη λειτουργία ηλεκτρικών συσκευών μέσα σε κλειστά δωμάτια, τα οποία οδηγούν στη συσσώρευση στατικού ηλεκτρισμού και θετικών ιόντων. Για να την αποφύγετε, αερίστε το δωμάτιο και σβήνετε τις ηλεκτρικές συσκευές που δε χρειάζεστε κατά τη διάρκεια της νύχτας. Επίσης, επιλέξτε πατώματα που δεν συσσωρεύουν ηλεκτροστατικά φορτία από φυσικά υλικά όπως κεραμικό, πέτρα και ξύλο.
Κρεβάτι και στρώμα
Επειδή τα μεταλλικά αντικείμενα συσσωρεύουν την ηλεκτρική ενέργεια προτιμήστε ξύλινο κρεβάτι και στρώμα από λάτεξ που δεν έχει ελατήρια.
Λάμπες φθορίου ή αλογόνου
Σύμφωνα με έρευνες οι λάμπες φθορίου ή αλογόνου εκπέμπουν αρκετή ποσότητα ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας και προκαλούν πονοκεφάλους και ενοχλήσεις. Καλό είναι να μη βρίσκονται κοντά στο κεφάλι κατά τη διάρκεια του ύπνου.
πηγή:queen.gr
Σύμφωνα με μελέτες της τελευταίας 20ετίας ο ύπνος μας και γενικότερα η υγεία μας επηρεάζονται από τα υψηλά επίπεδα ηλεκτρομαγνητικών συχνοτήτων τα οποία εκπέμπονται από οποιαδήποτε συσκευή διέρχεται ηλεκτρικό ρεύμα. Είναι δυνατόν όμως να δυσκολευόμαστε να κοιμηθούμε εξαιτίας του ηλεκτρισμού και τελικά πόσο ηλεκτρικά «μολυσμένα» είναι τα σπίτια μας;
Ηλεκτρικές συσκευές
Έχει παρατηρηθεί ότι άτομα τα οποία στον τοίχο απέναντι από το κρεβάτι τους είχαν τον ηλεκτρικό πίνακα του σπιτιού τους ή οποιαδήποτε άλλη ηλεκτρική συσκευή εμφάνισαν δυσκολίες στον ύπνο και σημάδια κόπωσης. Είναι πολύ σημαντικό το τι υπάρχει απέναντι από το κρεβάτι μας ή δίπλα. Αποφύγετε να κοιμάστε με κλιματιστικό, τηλεόραση, ηχεία κτλ κοντά στο κεφάλι και προτιμήστε συσκευές με μπαταρία.
Ηλεκτρική μόλυνση
Η ηλεκτρική μόλυνση προκύπτει από τη λειτουργία ηλεκτρικών συσκευών μέσα σε κλειστά δωμάτια, τα οποία οδηγούν στη συσσώρευση στατικού ηλεκτρισμού και θετικών ιόντων. Για να την αποφύγετε, αερίστε το δωμάτιο και σβήνετε τις ηλεκτρικές συσκευές που δε χρειάζεστε κατά τη διάρκεια της νύχτας. Επίσης, επιλέξτε πατώματα που δεν συσσωρεύουν ηλεκτροστατικά φορτία από φυσικά υλικά όπως κεραμικό, πέτρα και ξύλο.
Κρεβάτι και στρώμα
Επειδή τα μεταλλικά αντικείμενα συσσωρεύουν την ηλεκτρική ενέργεια προτιμήστε ξύλινο κρεβάτι και στρώμα από λάτεξ που δεν έχει ελατήρια.
Λάμπες φθορίου ή αλογόνου
Σύμφωνα με έρευνες οι λάμπες φθορίου ή αλογόνου εκπέμπουν αρκετή ποσότητα ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας και προκαλούν πονοκεφάλους και ενοχλήσεις. Καλό είναι να μη βρίσκονται κοντά στο κεφάλι κατά τη διάρκεια του ύπνου.
πηγή:queen.gr
Τα "Κασιδιάρικα" ανέκδοτα του διαδικτύου....
Πάρα πολλά ανέκδοτα κυκλοφορούν στο διαδίκτυο για τους Κασιδιάρη-Κανέλλη-Παυλόπουλο .
Αναφέραμε μερικά από τα καλύτερα
Κάποτε μιλούσαμε για το χαστούκι της Λιανή τώρα μιλάμε για τα χαστούκια της Λιανας....τυχαίο!!!!
Πότε ήταν η πρώτη φορά που χέστηκε πάνω του ο Τσακ Νόρις? Όταν σηκώθηκε όρθιος ο Προκόπης Παυλόπουλος!!!!
Αλλη τις τρώει και ζορίζεται (Κανέλη)
και άλλη τις τρώει και δροσίζεται (Δούρου)...!!
Ευτυχώς δεν ήταν πιο δυνατές οι σφαλιάρες, γιατί αν δεν μπορούσε να καπνίσει η Λιάνα μετά, θα κατέρρεε και η καπνοβιομηχανία.
Από Δεύτερα ξεκινάει η νέα εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη....''Πάμε Μπουκέτο''!!!!
αν η Κανέλλη αντί Ριζοσπάστη κρατούσε 5κιλο Βήμα της Κυριακής φουλ έξτρα-Μαντόνα-Βημαγκαζίνο-Βημαγκουρμέ-Βημαψαροντούφεκο θα σας έλεγα
Αχ κανελακι κανελακι ξύλο που το φας.... το χέρι του Κασιδιάρη με ριζοσπάστη μην χτυπάς
Σαν άλλος σούπερμαν ο Παυλόπουλος σηκώθηκε, έδωσε 3 φάπες στο Κασιδιάρη, έφερε χαρτοπετσέτες στη Δουρου χωρίς να προλάβει να τον δει κάνεις
Πάντως ο Κασιδιάρης πάρα την αντίθεση της Αλέκας κατάφερε να "ΕΝΩΣΕΙ" την Αριστερά...!!!!
Ένταλμα σύλληψης Κασιδιαρη--->5 λεπτά.....
Ένταλμα σύλληψης Τσοχατζοπουλου----->10 χρόνια!!!
Ρε 'σείς έχω "φάει" σκάλωμα..
Τα μαλλιά του Παυλόπουλου ήταν πάντα Άσπρα
ή Άσπρισαν σήμερα μόλις σηκώθηκε ο Κασιδιάρης...?
Μετά την εκπομπή "ΕΧΕΙΣ ΠΑΚΕΤΟ" της Βίκυς Χατζηβασιλείου, τώρα έχουμε και την εκπομπή "ΕΧΕΙ ΜΠΟΥΚΕΤΟ "με τον Γιώργο Παπαδάκη!
Όπως η Βουγιουκλάκη ερωτευόταν όποιον την χαστούκιζε πλάκα θα χει τώρα και η Καννέλη να δηλώσει φουλ καψούρα με το Κασιδιάρη....!!!!
Στο Θιβέτ αύριο ο Προκόπης Παυλόπουλος. Του ζήτησε συμβουλές ηρεμίας ο Δαλάι Λάμα
Δεν ήταν Ριζοσπάστης αυτό με το οποίο βάρεσε η Κανέλλη τον Κασιδιάρη. Τα χαρτάκια από τα στριφτά τσιγάρα της ήταν.
Αν ανέβουν τα ποσοστά ΚΚΕ μετά το ξύλο του Κασιδιάρη, ο Σαμαράς θα κάνει φάλαγγα στον Παυλόπουλο που δε σηκώθηκε να τις φάει & αυτός
Δεν στέλνουμε τον Κασιδιάρη να μιλήσει με την Μερκελ; Λέω εγώ τώρα.... :P:P
Ναι γεια σας, ΑΝΤ1 εκεί?
-Μάλιστα...
-Τι κάνετε???
-ΒΑΡΙΟΜΑΣΤΕ!!!
Ο Προκόπης θα είναι ο πρώτος άνθρωπος που θα μπει αυτοπροσώπως στο Μαντάμ Τισό...
Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβάμαι τίποτα, δεν κουνιέμαι με τίποτα. Είμαι ο Προκόπης Παυλόπουλος.
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ Ο SENSEI ΠΑΚΗΣ,ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΖΕΝ. 3 ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΑΠΕΚΡΟΥΣΕ&ΕΔΙΩΞΕ ΑΠ ΤΟ ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΞΑΛΛΟ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ.
Μετά το ''πετάει ο γάιδαρος, πετάει'' τώρα θα έχουμε και το ''κινείται ο Προκόπης, κινείται''
Αναφέραμε μερικά από τα καλύτερα
Κάποτε μιλούσαμε για το χαστούκι της Λιανή τώρα μιλάμε για τα χαστούκια της Λιανας....τυχαίο!!!!
Πότε ήταν η πρώτη φορά που χέστηκε πάνω του ο Τσακ Νόρις? Όταν σηκώθηκε όρθιος ο Προκόπης Παυλόπουλος!!!!
Αλλη τις τρώει και ζορίζεται (Κανέλη)
και άλλη τις τρώει και δροσίζεται (Δούρου)...!!
Ευτυχώς δεν ήταν πιο δυνατές οι σφαλιάρες, γιατί αν δεν μπορούσε να καπνίσει η Λιάνα μετά, θα κατέρρεε και η καπνοβιομηχανία.
Από Δεύτερα ξεκινάει η νέα εκπομπή του Γιώργου Παπαδάκη....''Πάμε Μπουκέτο''!!!!
αν η Κανέλλη αντί Ριζοσπάστη κρατούσε 5κιλο Βήμα της Κυριακής φουλ έξτρα-Μαντόνα-Βημαγκαζίνο-Βημαγκουρμέ-Βημαψαροντούφεκο θα σας έλεγα
Αχ κανελακι κανελακι ξύλο που το φας.... το χέρι του Κασιδιάρη με ριζοσπάστη μην χτυπάς
Σαν άλλος σούπερμαν ο Παυλόπουλος σηκώθηκε, έδωσε 3 φάπες στο Κασιδιάρη, έφερε χαρτοπετσέτες στη Δουρου χωρίς να προλάβει να τον δει κάνεις
Πάντως ο Κασιδιάρης πάρα την αντίθεση της Αλέκας κατάφερε να "ΕΝΩΣΕΙ" την Αριστερά...!!!!
Ένταλμα σύλληψης Κασιδιαρη--->5 λεπτά.....
Ένταλμα σύλληψης Τσοχατζοπουλου----->10 χρόνια!!!
Ρε 'σείς έχω "φάει" σκάλωμα..
Τα μαλλιά του Παυλόπουλου ήταν πάντα Άσπρα
ή Άσπρισαν σήμερα μόλις σηκώθηκε ο Κασιδιάρης...?
Μετά την εκπομπή "ΕΧΕΙΣ ΠΑΚΕΤΟ" της Βίκυς Χατζηβασιλείου, τώρα έχουμε και την εκπομπή "ΕΧΕΙ ΜΠΟΥΚΕΤΟ "με τον Γιώργο Παπαδάκη!
Όπως η Βουγιουκλάκη ερωτευόταν όποιον την χαστούκιζε πλάκα θα χει τώρα και η Καννέλη να δηλώσει φουλ καψούρα με το Κασιδιάρη....!!!!
Στο Θιβέτ αύριο ο Προκόπης Παυλόπουλος. Του ζήτησε συμβουλές ηρεμίας ο Δαλάι Λάμα
Δεν ήταν Ριζοσπάστης αυτό με το οποίο βάρεσε η Κανέλλη τον Κασιδιάρη. Τα χαρτάκια από τα στριφτά τσιγάρα της ήταν.
Αν ανέβουν τα ποσοστά ΚΚΕ μετά το ξύλο του Κασιδιάρη, ο Σαμαράς θα κάνει φάλαγγα στον Παυλόπουλο που δε σηκώθηκε να τις φάει & αυτός
Δεν στέλνουμε τον Κασιδιάρη να μιλήσει με την Μερκελ; Λέω εγώ τώρα.... :P:P
Ναι γεια σας, ΑΝΤ1 εκεί?
-Μάλιστα...
-Τι κάνετε???
-ΒΑΡΙΟΜΑΣΤΕ!!!
Ο Προκόπης θα είναι ο πρώτος άνθρωπος που θα μπει αυτοπροσώπως στο Μαντάμ Τισό...
Δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβάμαι τίποτα, δεν κουνιέμαι με τίποτα. Είμαι ο Προκόπης Παυλόπουλος.
ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ Ο SENSEI ΠΑΚΗΣ,ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΥΠΕΡΤΑΤΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΖΕΝ. 3 ΧΤΥΠΗΜΑΤΑ ΑΠΕΚΡΟΥΣΕ&ΕΔΙΩΞΕ ΑΠ ΤΟ ΣΤΟΥΝΤΙΟ ΜΕ ΤΟ ΜΥΑΛΟ ΤΟΥ ΤΟΝ ΕΞΑΛΛΟ ΚΑΣΙΔΙΑΡΗ.
Μετά το ''πετάει ο γάιδαρος, πετάει'' τώρα θα έχουμε και το ''κινείται ο Προκόπης, κινείται''
ΠΑΡΤΑ ΣΥΡΙΖΑ! - Αρνητική διαφήμιση της ΟΝΝΕΔ με 2 βίντεο
Δυο νέα σποτάκια και τα δυο αρνητική διαφήμιση για το ΣΥΡΙΖΑ,με την υπογραφή της ΟΝΝΕΔ έχουν προκαλέσει συζητήσεις στο διαδίκτυο.
Στο πρώτο, η ιστορία εξελίσσεται σε ένα κομμωτήριο όπου ένας νέος με μακρύ μαλλί αποφασίζει να κουρευτεί και λέει στο κομμωτή «Πάρτα ΣΥΡΙΖΑ». Αμέσως μετά το μετανιώνει.
Στο δεύτερο, ένα ζευγάρι έχει πάει για φαγητό σε ένα ακριβό εστιατόριο και όταν έρχεται ο λογαριασμός ο άνδρας αρνείται να πληρώσει λέγοντας ότι δεν αναγνωρίζει το χρέος! Στη συνέχεια τον πετάνε έξω από το εστιατόριο.
Στο πρώτο, η ιστορία εξελίσσεται σε ένα κομμωτήριο όπου ένας νέος με μακρύ μαλλί αποφασίζει να κουρευτεί και λέει στο κομμωτή «Πάρτα ΣΥΡΙΖΑ». Αμέσως μετά το μετανιώνει.
πηγή:newsit.gr
Το ανέκδοτο της ημέρας
Ο παντρεμένος !
Μία γυναίκα ξυπνάει στη μέση της νύχτας και ανακαλύπτει ότι ο άντρας της δεν είναι δίπλα της στο κρεβάτι. Φοράει τη ρόμπα της και βλέποντας φως στη κουζίνα πηγαίνει προς τα εκεί.
Βλέπει τον…
άντρα της να κάθεται στο τραπέζι με μία κούπα καφέ μπροστά του, να κοιτάζει απλανώς τον τοίχο και να σκουπίζει κλεφτά ένα δάκρυ από τα μάτια του.
- Τι συμβαίνει αγάπη μου; τον ρωτά
- Θυμάσαι τον καιρό που βγαίναμε ραντεβού πριν 20 χρόνια; της λέει.
- Βέβαια τον θυμάμαι. Γιατί με ρωτάς;
- Θυμάσαι που ήσουνα 16 χρονών και μας τσάκωσε ο πατέρας σου να το κάνουμε μέσα στο αυτοκίνητό μου;
- Έλα μωρό μου τώρα, πώς δεν το θυμάμαι!!
- Θυμάσαι που έβγαλε το υπηρεσιακό του περίστροφο, μου το έχωσε στη μούρη και μου είπε ότι ή σε παντρεύομαι ή με χώνει φυλακή για 20 χρόνια;
- Έλα αγάπη μου, περάσανε αυτά. Τι σε έπιασε τώρα?
- Σήμερα θα αποφυλακιζόμουνα, γαμώτο μου!!!
Μία γυναίκα ξυπνάει στη μέση της νύχτας και ανακαλύπτει ότι ο άντρας της δεν είναι δίπλα της στο κρεβάτι. Φοράει τη ρόμπα της και βλέποντας φως στη κουζίνα πηγαίνει προς τα εκεί.
Βλέπει τον…
άντρα της να κάθεται στο τραπέζι με μία κούπα καφέ μπροστά του, να κοιτάζει απλανώς τον τοίχο και να σκουπίζει κλεφτά ένα δάκρυ από τα μάτια του.
- Τι συμβαίνει αγάπη μου; τον ρωτά
- Θυμάσαι τον καιρό που βγαίναμε ραντεβού πριν 20 χρόνια; της λέει.
- Βέβαια τον θυμάμαι. Γιατί με ρωτάς;
- Θυμάσαι που ήσουνα 16 χρονών και μας τσάκωσε ο πατέρας σου να το κάνουμε μέσα στο αυτοκίνητό μου;
- Έλα μωρό μου τώρα, πώς δεν το θυμάμαι!!
- Θυμάσαι που έβγαλε το υπηρεσιακό του περίστροφο, μου το έχωσε στη μούρη και μου είπε ότι ή σε παντρεύομαι ή με χώνει φυλακή για 20 χρόνια;
- Έλα αγάπη μου, περάσανε αυτά. Τι σε έπιασε τώρα?
- Σήμερα θα αποφυλακιζόμουνα, γαμώτο μου!!!
πηγή:efthimia.gr
Σαν σήμερα... 8 Ιουνίου
Γεγονότα
1637: Ο Καρτέσιος εκδίδει το βιβλίο του Λόγος περί μεθόδου για την ορθή καθοδήγηση του Λογισμού και την αναζήτηση της αλήθειας δια μέσου των επιστημών, που θεωρείται ένα από σπουδαιότερα έργα των μαθηματικών και γενικότερα της επιστήμης.
1777: Ολοκληρώνεται η τείχιση της Αθήνας, που άρχισε στις 20 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς. Αυτό το τείχος έμεινε στην ιστορία ως το τείχος του Χατζή Αλή Χασεκή, από το όνομα του Οθωμανού διοικητή της πόλης, που έδωσε την εντολή για την κατασκευή του, προκειμένου να προστατέψει την Αθήνα από τις επιδρομές ληστών.
1821: 150 Τούρκοι και 50 Tσιγγάνες βγαίνουν από την Ακρόπολη για να θερίσουν όσα ώριμα σπαρτά υπάρχουν κοντά. Οι Αθηναίοι ορμούν αμέσως εναντίον τους και τους αναγκάζουν να επιστρέψουν στην Ακρόπολη. Στη μάχη σκοτώνονται 15 τούρκοι και 20 τσιγγάνες, ενώ πολλοί τραυματίζονται. Σε αντίποινα, οι Τούρκοι αποκεφαλίζουν οκτώ ομήρους και ρίχνουν τα κεφάλια τους από το βόρειο τείχος. 21
1907: Ο αναρχικών πεποιθήσεων δάσκαλος Ανδρέας Παπαμικρόπουλος από την Πάτρα επιτίθεται με δυναμίτιδα κατά της Βουλής, χωρίς να υπάρξουν θύματα. Ήταν άνεργος και θέλησε να διαμαρτυρηθεί για την οικονομική κατάσταση της χώρας. Θα συλληφθεί και θα θεωρηθεί παράφρων!
1939: Ιδρύονται στην Ελλάδα εξατάξια Γυμνάσια, στη θέση των οκτατάξιων που καταργούνται.
1967: Οι Procol Harum ανεβαίνουν στο Νο1 του αγγλικού πίνακα επιτυχιών με το τραγούδι A Whiter Shade Of Pale.
Γεννήσεις
1867: Φρανκ Λόιντ Ράιτ, αμερικανός αρχιτέκτονας, από τους σημαντικότερους του 20ου αιώνα. Έργο του, το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ στη Νέα Υόρκη.
1916: Φράνσις Κρικ, βρετανός βιολόγος. Μαζί με τον αμερικανό Ρόμπερτ Γουότσον, ανακάλυψε το DNA, τον Απρίλιο του 1953.
1954: Μάριος Τόκας, κύπριος μουσικοσυνθέτης.
Θάνατοι
632: Μωάμεθ, προφήτης και ιδρυτής της μουσουλμανικής θρησκείας. [Αποφθέγματα]
1962: Στέλιος Σπεράντζας, καθηγητής της Οδοντιατρικής Σχολής και λογοτέχνης.
2007: Ρίτσαρντ Ρόρτι, αμερικανός φιλόσοφος.
1637: Ο Καρτέσιος εκδίδει το βιβλίο του Λόγος περί μεθόδου για την ορθή καθοδήγηση του Λογισμού και την αναζήτηση της αλήθειας δια μέσου των επιστημών, που θεωρείται ένα από σπουδαιότερα έργα των μαθηματικών και γενικότερα της επιστήμης.
1777: Ολοκληρώνεται η τείχιση της Αθήνας, που άρχισε στις 20 Φεβρουαρίου της ίδιας χρονιάς. Αυτό το τείχος έμεινε στην ιστορία ως το τείχος του Χατζή Αλή Χασεκή, από το όνομα του Οθωμανού διοικητή της πόλης, που έδωσε την εντολή για την κατασκευή του, προκειμένου να προστατέψει την Αθήνα από τις επιδρομές ληστών.
1967: Οι Procol Harum ανεβαίνουν στο Νο1 του αγγλικού πίνακα επιτυχιών με το τραγούδι A Whiter Shade Of Pale.
1867: Φρανκ Λόιντ Ράιτ, αμερικανός αρχιτέκτονας, από τους σημαντικότερους του 20ου αιώνα. Έργο του, το Μουσείο Γκούγκενχαϊμ στη Νέα Υόρκη.
1916: Φράνσις Κρικ, βρετανός βιολόγος. Μαζί με τον αμερικανό Ρόμπερτ Γουότσον, ανακάλυψε το DNA, τον Απρίλιο του 1953.
1954: Μάριος Τόκας, κύπριος μουσικοσυνθέτης.
632: Μωάμεθ, προφήτης και ιδρυτής της μουσουλμανικής θρησκείας. [Αποφθέγματα]
1962: Στέλιος Σπεράντζας, καθηγητής της Οδοντιατρικής Σχολής και λογοτέχνης.
2007: Ρίτσαρντ Ρόρτι, αμερικανός φιλόσοφος.
πηγή:sansimera.gr
Τα παραμύθια Κασιδιάρη–Μιχαλολιάκου για την «οικονομική προκοπή» της χούντας...
«Με τον Γεώργιο Παπαδόπουλο η Ελλάδα γνώρισε προκοπή», είπε ο Νίκος Μιχαλολιάκος στον Ασπρόπυργο. «Τότε δεν υπήρχε καθόλου ανεργία, ούτε πληθωρισμός», διατείνονται άλλα στελέχη της «Χρυσής Αυγής». Είναι όμως έτσι;
Εάν οι ισχυρισμοί αυτοί εκπορεύονταν μόνο από χείλη δεδηλωμένων χουντικών, το κακό θα ήταν μικρό. Τέτοια κλισέ όμως αναπαράγονται και στις τάξεις ανθρώπων που κατά τα άλλα δεν έχουν ιδεολογικές – πολιτικές «συγγένειες» με την «Εθνοσωτήριο».
Η άγνοια, σε συνδυασμό με τη δικαιολογημένη οργή για το σημερινό οικονομικό - κοινωνικό status της ανέχειας και της ανεργίας, ευνοεί την προσφυγή σε τέτοια κλισέ.
«Νοσταλγικά» κλισέ, τα οποία καταντούν απλουστευτικά σε αφόρητο βαθμό, συν τοις άλλοις επειδή η υιοθέτησή τους προϋποθέτει την αποδοχή μιας αλλόκοτης ιδέας: Ότι η ιστορική εξέλιξη επιφύλαξε στη χούντα των συνταγματαρχών, γενικώς και αορίστως, το ρόλο του «αντίπαλου δέους» στα προδικτατορικά και μεταδικτατορικά καθεστώτα. Λες και ήταν ίδιες, με πανομοιότυπα χαρακτηριστικά όλες οι εποχές πχ από το 1950 μέχρι το 1967 κι από το ... κατηγορούμενο για όλα 1974, έως σήμερα!
Από το 1974 η ανεργία έπεσε περισσότερο
«Στη χούντα δεν υπήρχε ανεργία και πληθωρισμός»... Η αλήθεια είναι ότι κατά τα έτη 1967- 1973 η επισήμως καταγεγραμμένη ανεργία κυμαινόταν από το 2% μέχρι το 5,4%, με πτωτική τάση κατά τα τελευταία έτη της περιόδου. Αναλυτικά: το 1967 ήταν στο 5,4%, το 1968 στο 5,6%, το 1969 στο 5,2%, το 1970 στο 4,2% , το 1971 στο 3,1%, το 1972 στο 2,1%, το 1973 στο 2%.
Πολύ χαμηλά ποσοστά, βεβαίως, εάν τα συγκρίνει κανείς με τα αντίστοιχα, τα τραγικά των τελευταίων δεκαετιών. Μόνο που θα είναι αφελής ή υποκριτής όποιος επιχειρήσει τέτοια άλματα στο χρόνο! Διότι στα μεταπολιτευτικά χρόνια και μέχρι να εκδηλωθεί η δεύτερη σημαντική διεθνής κρίση, εκείνη του 1979, η ανεργία στην Ελλάδα ήταν ακόμη μικρότερη εκείνης που καταγραφόταν επί χούντας.
Το 1976, έτος κατά το οποίο οι βιομήχανοι κατηγορούσαν για «σοσιαλμανία» (!) τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, η ανεργία έπεσε για πρώτη φορά κάτω από 2% και παρέμεινε έτσι, καθηλωμένη, έως το 1980. Αναλυτικά: Το 1977 βρισκόταν στο 1,7%, το 1978 στο 1,9%, το 1979 στο 1,9%. Το 1980 ανήλθε στο 2,7%. Είχαν πλέον αρχίσει να γίνονται αισθητές και εδώ οι συνέπειες της διεθνούς κρίσης του 1979.
Ας ληφθούν υπόψη τρεις ακόμη παράμετροι...
Πρώτη παράμετρος: Η μεγάλη, διεθνής κρίση του 1973 προκάλεσε τον πρώτο σοβαρό οικονομικό κλονισμό στον μεταπολεμικό (τον Δεύτερο Παγκόσμιο, εννοούμε) κόσμο. Μέχρι τότε εκδηλώνονταν μόνο μικρές, «περιοδικές» κρίσεις. Βιαιότερη αποδεικνύεται, βεβαίως,η σημερινή, την οποία βιώνει ο πλανήτης από το 2008, αλλά αυτή είναι άλλη ιστορία.
Προτού φθάσει το «ωστικό κύμα» του 1973 στην Ελλάδα, η χούντα έπνεε τα λοίσθια ή είχε καταρρεύσει. Αντιθέτως, η Ελλάδα της πρώιμης μεταπολιτευτικής περιόδου, όποιες απόψεις κι αν έχει κανείς για την τότε διακυβέρνηση, υποχρεώθηκε να αντιμετωπίσει ... για τα καλά αυτό το «ωστικό κύμα».
Η «γενική ευμάρεια» την εποχή της ...μετανάστευσης;
Δεύτερη παράμετρος: Στην Ελλάδα της λεγόμενης «χρυσής οικονομικής περιόδου», δηλαδή των ετών 1960- 1973, η ανεργία κυμαινόταν σε χαμηλά επίπεδα, συν τοις άλλοις επειδή τεράστιο τμήμα του οικονομικώς ενεργού πληθυσμού εργαζόταν – για να θυμηθούμε τον Καζαντζίδη- «στις «φάμπρικες της η Γερμανίας και του Βελγίου τις στοές». Κι ακόμη, στη Γαλλία, την Αυστραλία, την Αμερική και τον Καναδά.
Κάποια στιγμή, μάλιστα, στη δεκαετία του '60, ο οι μισοί σχεδόν άντρες ηλικίας 20-40 ετών δούλευαν ως μετανάστες στο εξωτερικό!
Η μετανάστευση διατηρήθηκε σε δυσθεώρητα ύψη μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70. Υποχώρησε με γρήγορους ρυθμούς στην μεταπολιτευτική Ελλάδα διότι, είτε αρέσει είτε όχι στους πάσης φύσεως υμνητές της χούντας, τότε άρχισε να γίνεται περισσότερο ανεκτή -εδώ- η ζωή των εργαζομένων, των μικρομεσαίων – εν πάση περιπτώσει, του φάσματος της κοινωνίας που κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου προσδιόρισε ως «μη προνομιούχους».
Τρίτη παράμετρος: Εξυπακούεται πως δεν ευημερούν πάντοτε οι άνθρωποι, όταν ευημερούν οι αριθμοί. Υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και χαμηλό πληθωρισμό εμφάνιζε η Ελλάδα από τις αρχές της δεκαετίας του '60. Ενίοτε μάλιστα τα ποσοστά πληθωρισμού ήταν πολύ μικρότερα από το αντίστοιχα μεγάλων, ανεπτυγμένων χωρών, στις οποίες οι θείοι, γονείς ή παππούδες μας εργάζονταν ως μετανάστες. Ε, και;
Οι μισθοί ανέβηκαν ουσιαστικά στα χρόνια της ... «αναρχίας»
Κατά τη διάρκεια της «χρυσής» περιόδου 1960 -1973, οι μισθοί παρουσίασαν άνοδο αντίστοιχη των αναπτυξιακών ρυθμών και των παραγωγικών δεδομένων μόνο στα έτη 1964- 1967. «Σύμπτωση»: Ήταν εποχή των δυναμικών κοινωνικών διεκδικήσεων. Της ...«αναρχίας», σύμφωνα με τους χουντικούς.
Στη «χρυσή» περίοδο το μέσο εισόδημα των εργαζομένων κάλυπτε μόλις το 64% των αναγκαίων δαπανών συντήρησης μιας οικογένειας. Η κοινωνική μέριμνα ήταν πολύ ισχνή. Παράδειγμα: Κατά το 1961 το 17,7% του πληθυσμού ήταν αναλφάβητο, ενώ υπήρχαν τραγικές αναλογίες δασκάλων - μαθητών.
Κι όμως, κατά τα ίδια έτη η Ελλάδα γνώριζε την ανάπτυξη και του βιομηχανικού τομέα, ιδίως από το 1964. Ιδού η αλλαγή: Το 1950 το μερίδιο της Γεωργίας στο ΑΕΠ ήταν 34%, της Βιομηχανίας 25% και των Υπηρεσιών 41%. Το 1967 τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν πλέον 23,6%, 25,1% και 50,3%.
Η ανάπτυξη ήταν υψηλή – και καταλυτικός ο ρόλος του κράτους σε αυτήν. Από το 1959, άλλωστε, το 34% των παγίων κεφαλαίων των βιομηχανικών μονάδων ανήκε στο Δημόσιο. Είπαμε: Ανάπτυξη υψηλή, αλλά πολύ μικρή η «διάχυση» των οφελημάτων στην κοινωνία...
Μα έτσι ήταν σε αδρές γραμμές και τα προηγούμενα «χρυσά» έτη...
Θα αναρωτηθεί, ίσως κανείς: «Μα καλά, γιατί να θεωρούμε τα χρόνια της χούντας τμήμα μιας ευρύτερης περιόδου, εκείνης των ετών 1960- 73;». Διότι, απλούστατα, τα οικονομικά χαρακτηριστικά της όλης περιόδου ήταν σε αδρές γραμμές ενιαία, όσο κι αυτό δεν αρέσει στους οπαδούς της ιδέας πως το ... φωτεινό 1967 -74 αποτελούσε μια όαση, ανάμεσα τε προηγούμενους και επόμενους αμμόλοφους φαυλοκρατίας!
Η αλήθεια είναι ότι η ελληνική οικονομία της «χρυσής περιόδου» 1960- 73 ακολουθούσε το παγκόσμιο «κύμα» της εποχής: Ανάπτυξη κεϊνσιανικού τύπου, με πολλές δημόσιες επενδύσεις, με μπόλικα κρατικά ... χατίρια προς υψηλά «διαζώματα» του ιδιωτικού επιχειρηματικού κόσμου, με τη λογική της «μικτής οικονομίας» και με ανεργία που σπανίως υπερέβαινε το 2%, σε όλη την Ευρώπη.
Η δυναμική ανάπτυξη, με τα στοιχεία που προαναφέρθηκαν, στην Ελλάδα χαρακτήρισε ολόκληρο το χρονικό διάστημα 1960-73, όχι μόνο την περίοδο της χούντας. Το 1961- 1966 οι ετήσιοι ρυθμοί ανάπτυξης κυμάνθηκαν από το 6,5% έως το 13,2%, ο πληθωρισμός από 0% μέχρι 4,8% και η ανεργία από 5% έως 5,9%. Το 1967 -73 οι ρυθμοί ανάπτυξης «έτρεχαν» με ετήσιους ρυθμούς από 5,7% μέχρι 11,6%. Ο πληθωρισμός με 0,3% έως 15,55% (το 1973) και η ανεργία με 2% έως 5,4%.
Ευνοϊκό παρέμενε το διεθνές οικονομικό τοπίο
Αν θελήσει κανείς να «διυλίσει τον κώνωπα», θα διαπιστώσει ότι στην περίοδο της χούντας, σε σχέση με τα έτη 1961- 1966, η ανεργία ήταν ελαφρώς μικρότερη, η ανάπτυξη ελαφρώς μικρότερη, ο πληθωρισμός ελαφρώς μεγαλύτερος. Όλα προς το «ελαφρώς» κλίνουν. Μεγάλες διαφορές, δεν θαανιχνεύσει κανείς.
Στην περίοδο της χούντας, όπως ήδη τονίσαμε, το διεθνές οικονομικό περιβάλλον παρέμενε ευνοϊκό. «Μοχλοί» της ανάπτυξης ήταν η οικοδομή και ο τουρισμός. Την εισροή τουριστών φυσικά ευνοούσε το καλό -εν γένει- οικονομικό επίπεδο που χαρακτήριζε την Ευρώπη.
Με εξαίρεση το 1968, κατά την περίοδο της δικτατορίας η αύξηση των μισθών υστερούσε κατά πολύ της αύξησης που εμφάνιζε η παραγωγικότητα της εργασίας.
«Λησμονώντας» την κρίση του 1973
Τι είναι λοιπόν εκείνο που ωθεί προς το κλισέ «επί Παπαδόποτλου ήμασταν καλά» πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι – αναλόγως της ηλικίας τους- στηρίζονται σε όσα θυμούνται ή σε όσα έχουν ακούσει;
Είναι κάτι σημαντικό: Στα 60ς, όπως και στα πρώιμα 70ς, δεν συντελέστηκαν ξαφνικές, απότομες καταβαραθρώσεις του επιπέδου ζωής τεράστιων τμημάτων του πληθυσμού, όπως συμβαίνει σήμερα. Ο κόσμος, ακόμη κι όταν ζούσε υπό συνθήκες δύσκολες ή και συνθήκες ανέχειας, ήλπιζε πως το μέλλον θα ήταν καλύτερο. Η προσδοκία «τα παιδιά μας θα ζήσουν καλύτερα από εμάς» ήταν βασίμως ακλόνητη.
Αυτό όμως δεν αφορούσε μόνο την Ελλάδα, ούτε περιοριζόταν στα χρόνια της χούντας. Πώς θα είχαν συντελεστεί απότομες «καθιζήσεις» του βιοτικού επιπέδου εκατομμυρίων ανθρώπων, πώς θα έχει πληγεί τόσο η μεσαία τάξη, υπό συνθήκες μικρών, «κυκλικών» διεθνών κρίσεων;
Από πού κι ως πού θα «πιστωθεί» η δικτατορία των συνταγματαρχών τα «στάνταρ σιγουριάς» που χαρακτήριζαν όλη την Ευρώπη, προτού ξεσπάσει η μεγάλη κρίση του 1973; Θα ήταν τόσο ανόητο, σαν να μακαρίζεις κάποιον ... πρόγονο ότι δεν έπεσε ποτέ θύμα τροχαίου ατυχήματος και να αγνοείς πως εκείνος δεν πρόλαβε την εποχή του αυτοκινήτου!
Κι από σκάνδαλα; Στο «φουλ»...
Εξυπακούεται ότι η ανάπτυξη της προδικτατορικής Ελλάδας, όπως και της χουντικής περιόδου, ήταν βουτηγμένη στα σκάνδαλα και στις μίζες...
Υπενθυμίσεις επιγραμματικές, για τα προδικτατορικά: Σκάνδαλο «Ζίμενς» που προκάλεσε και τη ρήξη στις σχέσεις του Παπάγου με τον Μαρκεζίνη, το 1954. Άφθονα... κλέη της οκταετίας (1955- 63) Καραμανλή, από τα «βραχώδη οικόπεδα της Φιλοθέης» και τα φουσκωμένα κέρδη εργολάβων, μέχρι την ηλεκτροδότηση της «Πεσινέ» με όρους σκανδαλωδώς ευνοϊκούς.
Απόφαση της Βουλής, τον Φεβρουάριο του 1965, να παραπέμψει σε ειδικό δικαστήριο τους Κ. Καραμανλή, Π. Παπαληγούρα και Ν. Μάρτη για την «Πεσινέ». Επτά εν συνόλω υπουργοί και δυο υφυπουργοί του «εθνάρχη» που αντιμετώπισαν - σε κοινοβουλευτικό επίπεδο- κατηγορίες περί βλάβης του δημοσίου συμφέροντος και περί παράνομης διάθεσης μυστικών κονδυλίων. (Προτείνει κανείς να εκλάβουμε ως απόδειξη αθωότητας το «κουκούλωμα» που - κατά τα ειωθότα- ακολούθησε; ). Εξαγορές βουλευτών στην περίοδο της αποστασίας, το 1965.
Ακόμη κι ο ελληνικός κινηματογράφος των middle 60ς κατοχύρωσε ως σήμα κατατεθέν της εποχής τα αρπακτικά του Μαυρογιαλούρου. Τυχαίο; Δεν νομίζουμε...
Πολλοί αδαείς ή υποκριτές θεωρούν πως όλα αυτά τα «κατέστειλε» η ... χρηστή, έντιμη φασιστική δικτατορία. Κούνια πού τους κούναγε...
Απλοϊκότητα, στα όρια του παραλογισμού
Τι αντιπαραθέτει σε όλα αυτά η φιλο- χουντική απλοϊκότητα; Την άγνοια: (;) των δεδομένων και τα εξωφρενικά άλματα στο χρόνο.
Η απλοϊκότητα αυτή ποντάρει ασφαλώς στην 100% δικαιολογημένη κοινωνική οργή, που στρέφεται εναντίον των σημερινών και χθεσινών καθεστωτικών δυνάμεων και κομμάτων. Η ιδέα όμως πως ως «αντίπαλο δέος» στις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, στην τρόικα και το ΔΝΤ, προσφέρεται η οικονομική πολιτική του Παπαδόπουλου και του Μακαρέζου προσεγγίζει τα όρια του παραλογισμού.
Εάν οι ισχυρισμοί αυτοί εκπορεύονταν μόνο από χείλη δεδηλωμένων χουντικών, το κακό θα ήταν μικρό. Τέτοια κλισέ όμως αναπαράγονται και στις τάξεις ανθρώπων που κατά τα άλλα δεν έχουν ιδεολογικές – πολιτικές «συγγένειες» με την «Εθνοσωτήριο».
Η άγνοια, σε συνδυασμό με τη δικαιολογημένη οργή για το σημερινό οικονομικό - κοινωνικό status της ανέχειας και της ανεργίας, ευνοεί την προσφυγή σε τέτοια κλισέ.
«Νοσταλγικά» κλισέ, τα οποία καταντούν απλουστευτικά σε αφόρητο βαθμό, συν τοις άλλοις επειδή η υιοθέτησή τους προϋποθέτει την αποδοχή μιας αλλόκοτης ιδέας: Ότι η ιστορική εξέλιξη επιφύλαξε στη χούντα των συνταγματαρχών, γενικώς και αορίστως, το ρόλο του «αντίπαλου δέους» στα προδικτατορικά και μεταδικτατορικά καθεστώτα. Λες και ήταν ίδιες, με πανομοιότυπα χαρακτηριστικά όλες οι εποχές πχ από το 1950 μέχρι το 1967 κι από το ... κατηγορούμενο για όλα 1974, έως σήμερα!
Από το 1974 η ανεργία έπεσε περισσότερο
«Στη χούντα δεν υπήρχε ανεργία και πληθωρισμός»... Η αλήθεια είναι ότι κατά τα έτη 1967- 1973 η επισήμως καταγεγραμμένη ανεργία κυμαινόταν από το 2% μέχρι το 5,4%, με πτωτική τάση κατά τα τελευταία έτη της περιόδου. Αναλυτικά: το 1967 ήταν στο 5,4%, το 1968 στο 5,6%, το 1969 στο 5,2%, το 1970 στο 4,2% , το 1971 στο 3,1%, το 1972 στο 2,1%, το 1973 στο 2%.
Πολύ χαμηλά ποσοστά, βεβαίως, εάν τα συγκρίνει κανείς με τα αντίστοιχα, τα τραγικά των τελευταίων δεκαετιών. Μόνο που θα είναι αφελής ή υποκριτής όποιος επιχειρήσει τέτοια άλματα στο χρόνο! Διότι στα μεταπολιτευτικά χρόνια και μέχρι να εκδηλωθεί η δεύτερη σημαντική διεθνής κρίση, εκείνη του 1979, η ανεργία στην Ελλάδα ήταν ακόμη μικρότερη εκείνης που καταγραφόταν επί χούντας.
Το 1976, έτος κατά το οποίο οι βιομήχανοι κατηγορούσαν για «σοσιαλμανία» (!) τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, η ανεργία έπεσε για πρώτη φορά κάτω από 2% και παρέμεινε έτσι, καθηλωμένη, έως το 1980. Αναλυτικά: Το 1977 βρισκόταν στο 1,7%, το 1978 στο 1,9%, το 1979 στο 1,9%. Το 1980 ανήλθε στο 2,7%. Είχαν πλέον αρχίσει να γίνονται αισθητές και εδώ οι συνέπειες της διεθνούς κρίσης του 1979.
Ας ληφθούν υπόψη τρεις ακόμη παράμετροι...
Πρώτη παράμετρος: Η μεγάλη, διεθνής κρίση του 1973 προκάλεσε τον πρώτο σοβαρό οικονομικό κλονισμό στον μεταπολεμικό (τον Δεύτερο Παγκόσμιο, εννοούμε) κόσμο. Μέχρι τότε εκδηλώνονταν μόνο μικρές, «περιοδικές» κρίσεις. Βιαιότερη αποδεικνύεται, βεβαίως,η σημερινή, την οποία βιώνει ο πλανήτης από το 2008, αλλά αυτή είναι άλλη ιστορία.
Προτού φθάσει το «ωστικό κύμα» του 1973 στην Ελλάδα, η χούντα έπνεε τα λοίσθια ή είχε καταρρεύσει. Αντιθέτως, η Ελλάδα της πρώιμης μεταπολιτευτικής περιόδου, όποιες απόψεις κι αν έχει κανείς για την τότε διακυβέρνηση, υποχρεώθηκε να αντιμετωπίσει ... για τα καλά αυτό το «ωστικό κύμα».
Η «γενική ευμάρεια» την εποχή της ...μετανάστευσης;
Δεύτερη παράμετρος: Στην Ελλάδα της λεγόμενης «χρυσής οικονομικής περιόδου», δηλαδή των ετών 1960- 1973, η ανεργία κυμαινόταν σε χαμηλά επίπεδα, συν τοις άλλοις επειδή τεράστιο τμήμα του οικονομικώς ενεργού πληθυσμού εργαζόταν – για να θυμηθούμε τον Καζαντζίδη- «στις «φάμπρικες της η Γερμανίας και του Βελγίου τις στοές». Κι ακόμη, στη Γαλλία, την Αυστραλία, την Αμερική και τον Καναδά.
Κάποια στιγμή, μάλιστα, στη δεκαετία του '60, ο οι μισοί σχεδόν άντρες ηλικίας 20-40 ετών δούλευαν ως μετανάστες στο εξωτερικό!
Η μετανάστευση διατηρήθηκε σε δυσθεώρητα ύψη μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του '70. Υποχώρησε με γρήγορους ρυθμούς στην μεταπολιτευτική Ελλάδα διότι, είτε αρέσει είτε όχι στους πάσης φύσεως υμνητές της χούντας, τότε άρχισε να γίνεται περισσότερο ανεκτή -εδώ- η ζωή των εργαζομένων, των μικρομεσαίων – εν πάση περιπτώσει, του φάσματος της κοινωνίας που κάποτε ο Ανδρέας Παπανδρέου προσδιόρισε ως «μη προνομιούχους».
Τρίτη παράμετρος: Εξυπακούεται πως δεν ευημερούν πάντοτε οι άνθρωποι, όταν ευημερούν οι αριθμοί. Υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης και χαμηλό πληθωρισμό εμφάνιζε η Ελλάδα από τις αρχές της δεκαετίας του '60. Ενίοτε μάλιστα τα ποσοστά πληθωρισμού ήταν πολύ μικρότερα από το αντίστοιχα μεγάλων, ανεπτυγμένων χωρών, στις οποίες οι θείοι, γονείς ή παππούδες μας εργάζονταν ως μετανάστες. Ε, και;
Οι μισθοί ανέβηκαν ουσιαστικά στα χρόνια της ... «αναρχίας»
Κατά τη διάρκεια της «χρυσής» περιόδου 1960 -1973, οι μισθοί παρουσίασαν άνοδο αντίστοιχη των αναπτυξιακών ρυθμών και των παραγωγικών δεδομένων μόνο στα έτη 1964- 1967. «Σύμπτωση»: Ήταν εποχή των δυναμικών κοινωνικών διεκδικήσεων. Της ...«αναρχίας», σύμφωνα με τους χουντικούς.
Στη «χρυσή» περίοδο το μέσο εισόδημα των εργαζομένων κάλυπτε μόλις το 64% των αναγκαίων δαπανών συντήρησης μιας οικογένειας. Η κοινωνική μέριμνα ήταν πολύ ισχνή. Παράδειγμα: Κατά το 1961 το 17,7% του πληθυσμού ήταν αναλφάβητο, ενώ υπήρχαν τραγικές αναλογίες δασκάλων - μαθητών.
Κι όμως, κατά τα ίδια έτη η Ελλάδα γνώριζε την ανάπτυξη και του βιομηχανικού τομέα, ιδίως από το 1964. Ιδού η αλλαγή: Το 1950 το μερίδιο της Γεωργίας στο ΑΕΠ ήταν 34%, της Βιομηχανίας 25% και των Υπηρεσιών 41%. Το 1967 τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν πλέον 23,6%, 25,1% και 50,3%.
Η ανάπτυξη ήταν υψηλή – και καταλυτικός ο ρόλος του κράτους σε αυτήν. Από το 1959, άλλωστε, το 34% των παγίων κεφαλαίων των βιομηχανικών μονάδων ανήκε στο Δημόσιο. Είπαμε: Ανάπτυξη υψηλή, αλλά πολύ μικρή η «διάχυση» των οφελημάτων στην κοινωνία...
Μα έτσι ήταν σε αδρές γραμμές και τα προηγούμενα «χρυσά» έτη...
Θα αναρωτηθεί, ίσως κανείς: «Μα καλά, γιατί να θεωρούμε τα χρόνια της χούντας τμήμα μιας ευρύτερης περιόδου, εκείνης των ετών 1960- 73;». Διότι, απλούστατα, τα οικονομικά χαρακτηριστικά της όλης περιόδου ήταν σε αδρές γραμμές ενιαία, όσο κι αυτό δεν αρέσει στους οπαδούς της ιδέας πως το ... φωτεινό 1967 -74 αποτελούσε μια όαση, ανάμεσα τε προηγούμενους και επόμενους αμμόλοφους φαυλοκρατίας!
Η αλήθεια είναι ότι η ελληνική οικονομία της «χρυσής περιόδου» 1960- 73 ακολουθούσε το παγκόσμιο «κύμα» της εποχής: Ανάπτυξη κεϊνσιανικού τύπου, με πολλές δημόσιες επενδύσεις, με μπόλικα κρατικά ... χατίρια προς υψηλά «διαζώματα» του ιδιωτικού επιχειρηματικού κόσμου, με τη λογική της «μικτής οικονομίας» και με ανεργία που σπανίως υπερέβαινε το 2%, σε όλη την Ευρώπη.
Η δυναμική ανάπτυξη, με τα στοιχεία που προαναφέρθηκαν, στην Ελλάδα χαρακτήρισε ολόκληρο το χρονικό διάστημα 1960-73, όχι μόνο την περίοδο της χούντας. Το 1961- 1966 οι ετήσιοι ρυθμοί ανάπτυξης κυμάνθηκαν από το 6,5% έως το 13,2%, ο πληθωρισμός από 0% μέχρι 4,8% και η ανεργία από 5% έως 5,9%. Το 1967 -73 οι ρυθμοί ανάπτυξης «έτρεχαν» με ετήσιους ρυθμούς από 5,7% μέχρι 11,6%. Ο πληθωρισμός με 0,3% έως 15,55% (το 1973) και η ανεργία με 2% έως 5,4%.
Ευνοϊκό παρέμενε το διεθνές οικονομικό τοπίο
Αν θελήσει κανείς να «διυλίσει τον κώνωπα», θα διαπιστώσει ότι στην περίοδο της χούντας, σε σχέση με τα έτη 1961- 1966, η ανεργία ήταν ελαφρώς μικρότερη, η ανάπτυξη ελαφρώς μικρότερη, ο πληθωρισμός ελαφρώς μεγαλύτερος. Όλα προς το «ελαφρώς» κλίνουν. Μεγάλες διαφορές, δεν θαανιχνεύσει κανείς.
Στην περίοδο της χούντας, όπως ήδη τονίσαμε, το διεθνές οικονομικό περιβάλλον παρέμενε ευνοϊκό. «Μοχλοί» της ανάπτυξης ήταν η οικοδομή και ο τουρισμός. Την εισροή τουριστών φυσικά ευνοούσε το καλό -εν γένει- οικονομικό επίπεδο που χαρακτήριζε την Ευρώπη.
Με εξαίρεση το 1968, κατά την περίοδο της δικτατορίας η αύξηση των μισθών υστερούσε κατά πολύ της αύξησης που εμφάνιζε η παραγωγικότητα της εργασίας.
«Λησμονώντας» την κρίση του 1973
Τι είναι λοιπόν εκείνο που ωθεί προς το κλισέ «επί Παπαδόποτλου ήμασταν καλά» πολλούς ανθρώπους, οι οποίοι – αναλόγως της ηλικίας τους- στηρίζονται σε όσα θυμούνται ή σε όσα έχουν ακούσει;
Είναι κάτι σημαντικό: Στα 60ς, όπως και στα πρώιμα 70ς, δεν συντελέστηκαν ξαφνικές, απότομες καταβαραθρώσεις του επιπέδου ζωής τεράστιων τμημάτων του πληθυσμού, όπως συμβαίνει σήμερα. Ο κόσμος, ακόμη κι όταν ζούσε υπό συνθήκες δύσκολες ή και συνθήκες ανέχειας, ήλπιζε πως το μέλλον θα ήταν καλύτερο. Η προσδοκία «τα παιδιά μας θα ζήσουν καλύτερα από εμάς» ήταν βασίμως ακλόνητη.
Αυτό όμως δεν αφορούσε μόνο την Ελλάδα, ούτε περιοριζόταν στα χρόνια της χούντας. Πώς θα είχαν συντελεστεί απότομες «καθιζήσεις» του βιοτικού επιπέδου εκατομμυρίων ανθρώπων, πώς θα έχει πληγεί τόσο η μεσαία τάξη, υπό συνθήκες μικρών, «κυκλικών» διεθνών κρίσεων;
Από πού κι ως πού θα «πιστωθεί» η δικτατορία των συνταγματαρχών τα «στάνταρ σιγουριάς» που χαρακτήριζαν όλη την Ευρώπη, προτού ξεσπάσει η μεγάλη κρίση του 1973; Θα ήταν τόσο ανόητο, σαν να μακαρίζεις κάποιον ... πρόγονο ότι δεν έπεσε ποτέ θύμα τροχαίου ατυχήματος και να αγνοείς πως εκείνος δεν πρόλαβε την εποχή του αυτοκινήτου!
Κι από σκάνδαλα; Στο «φουλ»...
Εξυπακούεται ότι η ανάπτυξη της προδικτατορικής Ελλάδας, όπως και της χουντικής περιόδου, ήταν βουτηγμένη στα σκάνδαλα και στις μίζες...
Υπενθυμίσεις επιγραμματικές, για τα προδικτατορικά: Σκάνδαλο «Ζίμενς» που προκάλεσε και τη ρήξη στις σχέσεις του Παπάγου με τον Μαρκεζίνη, το 1954. Άφθονα... κλέη της οκταετίας (1955- 63) Καραμανλή, από τα «βραχώδη οικόπεδα της Φιλοθέης» και τα φουσκωμένα κέρδη εργολάβων, μέχρι την ηλεκτροδότηση της «Πεσινέ» με όρους σκανδαλωδώς ευνοϊκούς.
Απόφαση της Βουλής, τον Φεβρουάριο του 1965, να παραπέμψει σε ειδικό δικαστήριο τους Κ. Καραμανλή, Π. Παπαληγούρα και Ν. Μάρτη για την «Πεσινέ». Επτά εν συνόλω υπουργοί και δυο υφυπουργοί του «εθνάρχη» που αντιμετώπισαν - σε κοινοβουλευτικό επίπεδο- κατηγορίες περί βλάβης του δημοσίου συμφέροντος και περί παράνομης διάθεσης μυστικών κονδυλίων. (Προτείνει κανείς να εκλάβουμε ως απόδειξη αθωότητας το «κουκούλωμα» που - κατά τα ειωθότα- ακολούθησε; ). Εξαγορές βουλευτών στην περίοδο της αποστασίας, το 1965.
Ακόμη κι ο ελληνικός κινηματογράφος των middle 60ς κατοχύρωσε ως σήμα κατατεθέν της εποχής τα αρπακτικά του Μαυρογιαλούρου. Τυχαίο; Δεν νομίζουμε...
Πολλοί αδαείς ή υποκριτές θεωρούν πως όλα αυτά τα «κατέστειλε» η ... χρηστή, έντιμη φασιστική δικτατορία. Κούνια πού τους κούναγε...
Απλοϊκότητα, στα όρια του παραλογισμού
Τι αντιπαραθέτει σε όλα αυτά η φιλο- χουντική απλοϊκότητα; Την άγνοια: (;) των δεδομένων και τα εξωφρενικά άλματα στο χρόνο.
Η απλοϊκότητα αυτή ποντάρει ασφαλώς στην 100% δικαιολογημένη κοινωνική οργή, που στρέφεται εναντίον των σημερινών και χθεσινών καθεστωτικών δυνάμεων και κομμάτων. Η ιδέα όμως πως ως «αντίπαλο δέος» στις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών, στην τρόικα και το ΔΝΤ, προσφέρεται η οικονομική πολιτική του Παπαδόπουλου και του Μακαρέζου προσεγγίζει τα όρια του παραλογισμού.
πηγή:iefimerida.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)














.jpg)


