δικαιούται τον τίτλο του πρώτου μαγνητικού σαπουνιού στην ιστορία.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον καθηγητή Τζούλιαν Ιστόου του πανεπιστημίου του Μπρίστολ, που δημοσίευσαν τη σχετική μελέτη στο γερμανικό χημικό περιοδικό «Angewandte Chemie», σύμφωνα με το BBC, δημιούργησαν ένα σαπούνι που μοιάζει απολύτως με κανονικό σαπούνι, όμως περιέχει μικροσκοπικά άτομα σιδήρου, με αποτέλεσμα να έλκεται από μαγνήτες, όταν τοποθετείται σε οργανικό διάλυμα.
Αυτό σημαίνει, στην πράξη, ότι τόσο το ίδιο το υλικό του σαπουνιού, όσο και τα υλικά που αυτό διαλύει και καθαρίζει, μπορούν εύκολα να απομακρυνθούν με την εφαρμογή ενός κοντινού μαγνητικού πεδίου. Μετά από περαιτέρω βελτίωση, το σαπούνι θα ήταν δυνατό να αξιοποιηθεί για τον καθαρισμό πετρελαιοκηλίδων ή νερού με απόβλητα.
Το απλό σαπούνι καθαρισμού περιέχει συνθετικά μακρά μόρια, που αντιδρούν χημικά με διαφορετικό τρόπο στις δύο άκρες τους. Στη μία άκρη, το μόριο έλκεται από το νερό και στην άλλη απωθείται από αυτό. Η καθαριστική δράση του, προέρχεται από την ικανότητά του να προσκολλάται σε ελαιώδεις ρυπαρές επιφάνειες, καθώς τα μόρια του -στην άκρη που «σιχαίνεται» το νερό- διασπούν τα μόρια της βρώμικης επιφάνειας.
Στη συνέχεια, τα μόρια που «αγαπούν» το νερό, συγκεντρώνονται σε σταγόνες, που στρέφονται προς τα έξω. Προσθέτοντας άτομα σιδήρου σε αυτά τα «εξωστρεφή» μόρια, οι ερευνητές τα ανάγκασαν να έλκονται από μαγνήτες, όπως συμβαίνει με τα κανονικά ρινίσματα σιδήρου.
Η εργασία βρίσκεται ακόμα σε πειραματικό στάδιο, αλλά οι επιστήμονες προσδοκούν ότι θα προκύψουν χρήσιμες πρακτικές εφαρμογές στο μέλλον. Προς το παρόν, πάντως, δεν αναμένεται να εμφανιστούν σύντομα στο εμπόριο μαγνητικά σαπούνια για νοικοκυριά.
