Η κατάρα του Τουταγχαμών «ξυπνά» ξανά; Οι αρχαιολόγοι ανοίγουν δρόμο προς τον τάφο της Νεφερτίτης και οι ιστορίες που τρομάζουν

Το πρώτο πρόσωπο που θεωρήθηκε «θύμα» της κατάρας του Τουταγχαμών πέθανε μόλις πέντε μήνες μετά το άνοιγμα του τάφου του φαραώ, βάζοντας τις βάσεις για έναν από τους πιο επίμονους αρχαιολογικούς θρύλους. Η αναζήτηση για τον τάφο της Νεφερτίτης επαναφέρει στο προσκήνιο τον μύθο της κατάρας του Τουταγχαμών και τις ιστορίες που εδώ και έναν αιώνα συνδέονται με την ανακάλυψη του τάφου του.

Ο λόρδος Κάρναρβον, βασικός χρηματοδότης του εγχειρήματος, πέθανε στις 5 Απριλίου 1923 από δηλητηρίαση του αίματος και πνευμονία, όταν ένα τσίμπημα κουνουπιού στο πρόσωπό του μολύνθηκε. Κάποιοι, ωστόσο, υποστήριξαν ότι στην ασθένεια και τον θάνατό του μπορεί να συνέβαλε η εισπνοή σπορίων από την κρύπτη του φαραώ, όπως αναφέρει το δημοσίευμα της βρετανικής Daily Mail.

Οι φήμες πήραν ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις με τη συμβολή του σερ Άρθουρ Κόναν Ντόιλ, συγγραφέα των ιστοριών του Σέρλοκ Χολμς. Σε κείμενό του που δημοσιεύτηκε στη Glasgow Herald, ο Ντόιλ ανέφερε ότι μια υπερφυσική οντότητα μπορεί να είχε προκαλέσει τη θανατηφόρα ασθένεια του λόρδου Κάρναρβον. Όπως έγραφε, κανείς δεν γνώριζε ποιες υπερφυσικές οντότητες υπήρχαν εκείνη την εποχή ή ποια μορφή μπορεί να είχαν, ενώ οι Αιγύπτιοι γνώριζαν πολύ περισσότερα γι’ αυτά από όσα γνωρίζουμε σήμερα.

Ο λόρδος Κάρναρβον δεν ήταν, όμως, ο μόνος που συνδέθηκε με την υποτιθέμενη κατάρα. Ο Τζορτζ Τζέι Γκουλντ, πλούσιος Αμερικανός χρηματοδότης, επισκέφθηκε τον τάφο το 1923 ως καλεσμένος του λόρδου Κάρναρβον. Σχεδόν αμέσως μετά αρρώστησε, δεν ανέκαμψε ποτέ και πέθανε λίγους μήνες αργότερα από πνευμονία.

Ο αρχαιολόγος Άρθουρ Μέις, ο οποίος είχε βοηθήσει στην εκκαθάριση και την καταγραφή των θησαυρών του τάφου, παρουσίασε επίσης επιδείνωση της υγείας του μετά την εργασία του εκεί. Πέθανε σε ηλικία 53 ετών από επιπλοκές που συνδέονταν με πνευμονία.

Ανάμεσα στις πιο μυστηριώδεις περιπτώσεις ήταν εκείνη του Χιου Έβελιν-Γουάιτ, αρχαιολόγου που είχε μπει στον ταφικό θάλαμο. Το 1924 έβαλε τέλος στη ζωή του. Σύμφωνα με αναφορές, άφησε πίσω του ένα σημείωμα που έγραφε: «Υπέκυψα σε μια κατάρα».

Και το παράξενο είναι πως ορισμένοι από τους ανθρώπους που θεωρήθηκαν «θύματα» της κατάρας δεν είχαν καν περάσει το κατώφλι του τάφου. Ο ετεροθαλής αδελφός του λόρδου Κάρναρβον, Όμπρεϊ Χέρμπερτ, πέθανε το 1923, λίγο μετά το άνοιγμα του τάφου, αφού υπέστη δηλητηρίαση του αίματος μετά από οδοντιατρική επέμβαση. Το γεγονός αυτό τροφοδότησε τις εικασίες γύρω από την οικογένεια, με ορισμένους να υποστηρίζουν ότι μπορεί να επηρεάστηκε από την κατάρα απλώς και μόνο επειδή ήταν συγγενής του λόρδου Κάρναρβον.

Ένας ακόμη άνθρωπος που συνδέθηκε με τον μύθο ήταν ο Αιγυπτιολόγος Άαρον Έμπερ, ο οποίος πέθανε το 1926. Δεν συμμετείχε άμεσα στην ανασκαφή, αλλά ήταν φίλος με μέλη της ομάδας. Πέθανε σε πυρκαγιά στο σπίτι του, ενώ προσπαθούσε να σώσει ένα χειρόγραφο που αφορούσε τις αρχαίες αιγυπτιακές πεποιθήσεις.

Ο Χάουαρντ Κάρτερ, ο άνθρωπος στον οποίο αποδόθηκε η ανακάλυψη του τάφου, φαινόταν να μην επηρεάζεται από κάποια μυστηριώδη εξέλιξη. Οι φίλοι του, όμως, δεν είχαν όλοι την ίδια τύχη.

Οι ζημιές ακόμη και σε σπίτια

Ο εκδοτικός επιχειρηματίας σερ Μπρους Ίνγκραμ φέρεται να είχε λάβει από τον Κάρτερ ένα μουμιοποιημένο χέρι ως δώρο. Λίγο αργότερα, το σπίτι του, σύμφωνα με τις σχετικές ιστορίες, κάηκε, ενώ στη συνέχεια υπέστη ζημιές από πλημμύρα κατά τη διάρκεια των εργασιών ανακατασκευής.

The curse of King Tutankhamun's tomb, as experts plan to drill inside https://t.co/5ocJ5rfsy0 via @DailyMail

— GirlRacerSiân (@GirlRacerSian) September 23, 2026

Στις ιστορίες γύρω από την κατάρα αναφέρεται συχνά και ο ακτινολόγος σερ Άρτσιμπαλντ Ντάγκλας Ριντ. Η δημοφιλής παράδοση και τα πιο εντυπωσιοθηρικά δημοσιεύματα της δεκαετίας του 1920 υποστήριζαν ότι ο Ριντ έκανε ακτινογραφία στα λείψανα του Τουταγχαμών λίγο πριν η μούμια παραδοθεί στις αρμόδιες αρχές του μουσείου. Σύμφωνα με τον θρύλο, αρρώστησε την επόμενη ημέρα και πέθανε τρεις ημέρες αργότερα στην Ελβετία, έπειτα από επέμβαση στην κοιλιακή χώρα.

Μέλος της ομάδας του Χάουαρντ Κάρτερ ήταν και ο γνωστός αιγυπτιολόγος Τζέιμς Χένρι Μπρίστεντ. Σύμφωνα με τον θρύλο, λίγο μετά την ανακάλυψη επέστρεψε στο σπίτι του και βρήκε το καναρίνι του νεκρό, ενώ μια κόμπρα εξακολουθούσε να βρίσκεται μέσα στο κλουβί. Η κόμπρα αποτελούσε ισχυρό σύμβολο της αρχαίας αιγυπτιακής βασιλείας και εμφανιζόταν στα καλύμματα κεφαλής των φαραώ ως σύμβολο προστασίας. Έτσι, το περιστατικό ερμηνεύτηκε ευρέως ως δυσοίωνη προειδοποίηση.

Ίσως, όμως, το ισχυρότερο επιχείρημα εναντίον της κατάρας να είναι ο ίδιος ο Χάουαρντ Κάρτερ. Ο αρχαιολόγος που ανακάλυψε τον τάφο, επέβλεψε την ανασκαφή και πέρασε περισσότερο χρόνο στο εσωτερικό του από οποιονδήποτε άλλον έζησε για ακόμη 17 χρόνια. Πέθανε από καρκίνο το 1939, σε ηλικία 64 ετών.

Μακριά από έναν μυστηριώδη θάνατο, η σχετικά μακρά ζωή του Κάρτερ έχει οδηγήσει πολλούς ιστορικούς να απορρίπτουν τη λεγόμενη «κατάρα του φαραώ» ως έναν μύθο που ενισχύθηκε από μια σειρά συμπτώσεων.