Βρισκόμαστε σε ένα σκοτεινό τούνελ, από το οποίο δεν ξέρουμε ούτε πώς, ούτε πότε θα βγούμε Οι πολίτες, είναι οργισμένοι, φοβισμένοι, αλλά κυρίως χωρίς ίχνος εμπιστοσύνης, για αυτούς που υποτίθεται ότι καθορίζουν το παρόν και το μέλλον του. Και βέβαια εξοργίζονται ακόμα περισσότερο όταν βλέπουν ότι είναι ανίκανοι να συνειδητοποιήσουν την κατάσταση στην οποία τους έχουν φέρει και προσπαθούν με φτηνές φαρσοκωμωδίες να τους πουλήσουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες.
Η κωμικοτραγική διαπραγμάτευση των τριών αρχηγών αναδεικνύει την απώλεια κάθε αίσθησης πραγματικότητας, που διακατέχει το πολιτικό σύστημα. Την ώρα που παίζεται η τύχη της χώρας, αυτοί προσπαθούν να παζαρέψουν πώς θα διαχειριστούν τα μικροκομματικά τους συμφέροντα αδιαφορώντας για τις συνέπειες. Γιατί ή δεν καταλαβαίνουν τι τους γίνεται ή μας κοροϊδεύουν ακόμα ασύστολα.
Με συνέπεια βέβαια να καλλιεργούν ένα απίστευτο κλίμα ανασφάλειας στο εσωτερικό και πλήρους αναξιοπιστίας στο εξωτερικό.
Μόνο που με τα καραγκιοζιλίκια δεν γίνεται πολιτική και πολύ περισσότερο δεν αντιμετωπίζεται μια τέτοια κατάσταση. Με το παιγνίδι της κολοκυθιάς και την καθυστέρηση, όχι απλώς δεν κερδίζουν τίποτε, αλλά επιδεινώνουν ακόμα περισσότερο την κατάσταση. Και ακόμα χειρότερα δίνουν άλλοθι στους δανειστές μας να μας εκβιάζουν και να απαιτούν όλο και σκληρότερα μέτρα γιατί δεν τους εμπιστεύονται: δεν πιστεύουν δηλαδή ότι αυτά στα οποία υποτίθεται συμφωνούν, θα τα εφαρμόσουν κιόλας. Για να πληρώνουν εν τέλει ακόμα περισσότερο οι πολίτες την αναξιοπιστία και τον καιροσκοπισμό τους.
