Δευτέρα 21 Νοεμβρίου 2011
Δείτε το Video από το ρεπορτάζ-σοκ του Νίκου Βαφειάδη για τα προνόμια των 300 της Βουλής που συνεχίζουν να γράφουν τον Ράιχενμπαχ στα παλιά τους παπούτσια!
Μια επίθεση εναντίον του Ιράν θα προκαλούσε τον Γ`Π.Π.
Με βάση την έκθεση αυτή, πολλοί πιστεύουν πως πράγματι το Ιράν έχει βάλει σκοπό να αποκτήσει πυρηνικά όπλα. Αυτό που αγνοούν είναι ότι ο επικεφαλής της ΙΑΕΑ έχει στενές σχέσεις με τις ΗΠΑ, και ίσως η συγκεκριμένη έκθεση να χρησιμοποιείται από πλευράς ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, και Ισραήλ, ώστε να δικαιολογηθεί μια επίθεση εναντίον του Ιράν.
Μπορεί ο ΟΗΕ να δείχνει ουδέτερος, αλλά στη πραγματικότητα επηρεάζεται από εξωγενείς παράγοντες. Κάτι τέτοιο συμβαίνει και με τον επικεφαλή της ΙΑΕΑ Yukiya Amano.
Σε πρόσφατο δημοσίευμα της εφημερίδας The Guardian, γράφτηκε πως υπάρχει τηλεγράφημα (Wikileaks) που αναφέρει ότι ο Amano συντάσσεται πλήρως με την Αμερική σε όλα τα ζητήματα. «Η πολιτική ατζέντα των ΗΠΑ είναι πλήρως ταυτισμένη με αυτήν του Amano…».
Σύμφωνα με το Russia Today, ο ΟΗΕ υπερβάλλει σε σχέση με τις δυνατότητες του Ιράν. Κάποιοι, όπως ο πρώην πράκτορας της CIA Philip Giraldi αμφισβητούν τα συμπεράσματα της έκθεσης της ΙΑΕΑ. Όπως λέει: «Η ΙΑΕΑ δεν έχει δική της πρωτογενή πληροφόρηση, αλλά εξαρτάται από την πληροφόρηση τρίτων… υποθέτω πως τα στοιχεία που έχει της δόθηκαν από την Αμερική και το Ισραήλ».
Η Αμερική έχει προηγούμενο στην διοχέτευση ψευδών πληροφοριών, όπως τότε που κατασκεύασε στοιχεία για να εισβάλλει στο Ιράκ. Κάτι ανάλογο μπορεί να συμβαίνει και τώρα με το Ιράν. «Τα διάφορα στοιχεία μπορούν να ερμηνευτούν κατά το δοκούν…», λέει ο Giraldi.
Η τριάδα ΗΠΑ-Ισραήλ-ΝΑΤΟ επιδιώκει την επίθεση εναντίον της Τεχεράνης εδώ και καιρό. Για αυτό και διεξάγει μια εκστρατεία παραπληροφόρησης μέσω των ΜΜΕ.
Ένα παράδειγμα είναι ο μύθος ότι ο Ιρανός πρόεδρος Mahmoud Ahmadinejad δήλωσε πως θέλει να εξαφανίσει το Ισραήλ από προσώπου γης. Αυτό αποδείχτηκε ψευδές, αφού στη πραγματικότητα ο Ιρανός ηγέτης απλά επαναλάμβανε μια δήλωση του μακαρίτη Ayatollah Khomeini, ότι «το καθεστώς του Ισραήλ θα πρέπει να εξαφανιστεί, όπως εξαφανίστηκε αυτό του Σάχη». Δεν ήταν δηλαδή κάποια στρατιωτική απειλή.
Παρόλα αυτά, τα γεράκια της Δύσης συνεχίζουν να χρησιμοποιούν την παραπάνω δήλωση για να αιτιολογήσουν μια επίθεση εναντίον του Ιράν.
Σήμερα, η κατάσταση είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη, αφού ο Benjamin Netanyahu φαίνεται να ετοιμάζεται για το ενδεχόμενη επίθεσης στο Ιράν. Κάτι ανάλογο κάνουν και οι Βρετανοί, φοβούμενοι το πυρηνικό πρόγραμμα της Τεχεράνης, και δηλώνοντας πως θα στηρίξουν στρατιωτικά μια αμερικανική επίθεση.
Πάντως, παρά τις επιθυμίες τους, τα γεράκια και οι πολεμοκάπηλοι μπορεί να δυσκολευτούν, αφού όπως ανακοίνωσε η Ρωσία: «θα κάνει τα πάντα για να αποφευχθεί μια επίθεση στο Ιράν, και για να προωθηθεί ο διάλογος…».
Μια επίθεση της Δύσης εναντίον του Ιράν είναι μια πάρα πολύ επικίνδυνη κατάσταση, αφού θα μπορούσε κάλλιστα να οδηγήσει σε σενάρια τρίτου παγκοσμίου πολέμου. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, ολόκληρη η περιοχή από την Ανατολική Μεσόγειο έως τα δυτικά σύνορα της Κίνας θα εκραγεί. Παράλληλα, όχι μόνο οι Αγγλοαμερικανοί θα επανακτούσαν τον έλεγχο του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της περιοχής, αλλά θα απειλούνταν η παρουσία και η επιρροή της Κίνας και της Ρωσίας στην ίδια περιοχή.
Η Ρωσία όμως έχει ζωτικά συμφέροντα στο Ιράν, και έχει βοηθήσει στην κατασκευή των πυρηνικών του εγκαταστάσεων. Πέραν αυτού, οι Ρώσοι θέλουν το Ιράν να παίζει τον ρόλο του αντίβαρου στην αμερικανική επιρροή στη Κεντρική Ασία.
Το ίδιο και η Κίνα, η οποία προμηθεύεται πετρέλαιο και αέριο από την Τεχεράνη.
Οι δυο αυτές χώρες (Ρωσία-Κίνα) είναι βαθιά αναμεμιγμένες στο Ιράν, και έχουν στρατηγικό συμφέρον στο να μην επιτεθεί κανείς εναντίον του. Για αυτό, αν η Δύση επιτεθεί, θα οδηγηθούμε σε έναν Γ`Π.Π.
Κυριακή 20 Νοεμβρίου 2011
Σαρωτική νίκη της Δεξιάς στην Ισπανία
Με καταμετρημένο το 77% των ψήφων το Λαίκό Κόμμα συγκεντρώνει ποσοστό 44% το Σοσιαλιστικό Κόμμα μόλις 29%.
Σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, στη Μαδρίτη, με καταμετρημένο, ήδη, το 77% των ψήφων, το Λαϊκό κόμμα αυξάνει το ποσοστό του στο 44% του συνόλου των ψήφων. Την ίδια ώρα, το Σοσιαλιστικό κόμμα υπέστη συντριπτική ήττα παίρνοντας ποσοστό 29% των ψήφων.
Ο ανταποκριτής του Γαλλικού πρακτορείου μεταδίδει εντωμεταξύ ότι, περίπου στο 70% του συνόλου των ψήφων : το Λαϊκό Κόμμα έχει 187 έδρες, το Σοσιαλιστικό κόμμα έχει, πλέον, 109.Η απόλυτη πελειοψηφία είναι οι 176 έδρες. Είναι το χειρότερο εκλογικό αποτέλεσμα της παράταξης μετά την μεταπολίτευση, που ο θάνατος του Φράνκο το 1975 σηματοδότησε.
Ο εκπρόσωπος των Σοσιαλιστών, Χοσέ Μπλάνκο, έκανε δημόσια τη δήλωση ότι "το κόμμα ηττήθηκε στις σημερινές εκλογές, απο το Λαϊκό Κόμμα".
Στις βουλευτικές εκλογές αναμετρήθηκαν ο 56χρονος υποψήφιος πρωθυπουργός του Λαϊκού Κόμματος, Μαριάνο Ραχόι, απέναντι στον 60χρονο Σοσιαλιστή Αλφρέδο Πέρες Ρουμπαλκάμπα, πρώην υπουργό των Εσωτερικών.
Οι εκλογές αυτές έγιναν εν μέσω οξείας οικονομικής κρίσης, με περίπου πέντε εκατομμύρια καταγεγραμμένων ανέργων (21,25% εργατικού δυναμικού, το μεγαλύτερο ποσοστό στην ευρωζώνη), με αποτυχία επίτευξης του στόχου το δημόσιο έλλειμμα να περισταλεί στο 6% του ΑΕΠ, από 9,2% πέρυσι), με την ανάπτυξη στάσιμη.
Οι εκλογές αυτές έγιναν εν μέσω οξείας οικονομικής κρίσης, με περίπου πέντε εκατομμύρια καταγεγραμμένων ανέργων (21,25% εργατικού δυναμικού, το μεγαλύτερο ποσοστό στην ευρωζώνη), με αποτυχία επίτευξης του στόχου το δημόσιο έλλειμμα να περισταλεί στο 6% του ΑΕΠ, από 9,2% πέρυσι), με την ανάπτυξη στάσιμη.
Σήμερα, οι 11 από τις 17 περιοχές της Ισπανίας, που απολαμβάνουν αυτονομίας, έχουν τοπική κυβέρνηση όπου πλειοψηφεί το Λαϊκό Κόμμα. Αυτό πλειοψηφεί και περίπου στο ήμισυ των Δήμων-Κοινοτήτων.
Το αριστερό κόμμα των Βάσκων,, 'Αμαγιούρ' (Amaiur), προερχόμενο απο το Μπατασούνα, σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της δημόσιας τηλεόρασης της Ισπανίας θα έχει 6, ή 7 έδρες στη νεα 350 μελή Κάτω Βουλή.
Τριάντα έξι εκατομμύρια Ισπανοί κλήθηκαν να εκλέξουν νέα κυβέρνηση υπό το βάρος της οικονομικής κρίσης αυστηρής λιτότητας και υψηλής ανεργίας. Λίγο πριν κλείσουν οι κάλπες, είχε ασκήσει το εκλογικό δικαίωμα ποσοστό 57,65% του εκλογικού σώματος.
πηγή:http://www.newsit.gr
Η ΝΔ είναι κόμμα ή παράταξη;
Σε μια μεγάλη παράταξη η ύπαρξη διαφορετικών απόψεων, οι οποίες θα έχουν κοινό σημείο εκκίνησης την ιδεολογία της, δεν είναι μόνο απαραίτητη αλλά και αναγκαία. Το πλαίσιο άσκησης πολιτικής, δεν μπορεί να παραμένει εγκλωβισμένο σε στερεότυπα και ιδεοληψίες. Θα πρέπει να προσαρμόζεται στις υπάρχουσες κοινωνικές συνθήκες και να λαμβάνει υπόψη του τα δεδομένα της εποχής. Συνεπώς ο διαρκής διάλογος μέσα σε μια παράταξη, βοηθάει ώστε να επικαιροποιείται το ιδεολογικοπολιτικό της στίγμα.
Προφανώς οι διαφορετικές προσεγγίσεις όχι μόνο δεν θα πρέπει να συκοφαντούνται αλλά και να επιδιώκονται. Αρκεί να μη προσωποποιούνται και να μη χρησιμοποιούνται ως «αποδεικτικά στοιχεία» προκειμένου να αμφισβητηθεί η ειλικρίνεια των προθέσεων ή ακόμα και το δημοκρατικό δικαίωμα της αμφισβήτησης των επιλογών και των θέσεων της πλειοψηφίας. Ο χαρακτήρας και η φυσιογνωμία μιας παράταξης, δεν μπορεί παρά να είναι πολυσυλλεκτικός, και ως εκ τούτου αυτός είναι που καθορίζει τις σχέσεις μεταξύ των στελεχών της, των φίλων της, αλλά και των ψηφοφόρων της.
Επί του προκειμένου και σε σχέση με όσα συμβαίνουν αυτό το διάστημα στη Νέα Δημοκρατία, το ζήτημα που θα πρέπει να απασχολεί την ηγεσία της δεν είναι η αντιμετώπιση των διαφωνούντων με πειθαρχικής μορφής μέτρα, αλλά η εξεύρεση ενός τρόπου μέσα από τον οποίο θα υπάρξει σύνθεση απόψεων και θέσεων. Για να επιτευχθεί όμως αυτό χρειάζεται όλοι να επιδείξουν πνεύμα συναίνεσης, το οποίο θα προκύψει εφόσον όλοι αποδεχθούν τον χαρακτήρα και τη φυσιογνωμία της Νέας Δημοκρατίας.
Η Νέα Δημοκρατία δεν είναι κόμμα της Δεξιάς. Αν ήταν δεν θα χρειαζόταν ο ιδρυτής της να κάνει την υπέρβαση του ’74, ούτε και να προχωρήσει στη διεύρυνση του ’78. Θα συνέχιζε με την ΕΡΕ. Γνώριζε όμως ότι οι κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνθήκες της εποχής ζητούσαν έναν πολιτικό σχηματισμό απαλλαγμένο από τα «φορτία» του παρελθόντος. Γι αυτό και φρόντισε να δώσει στη Νέα Δημοκρατία έναν παραταξιακό χαρακτήρα, όπου είχαν θέση και λόγο δυνάμεις που υπερέβαιναν τα όρια της παραδοσιακής Δεξιάς. Ενσωμάτωσε ένα μεγάλο μέρος της Ένωσης Κέντρου αλλά και ένα σημαντικό αριθμό στελεχών που πίστευαν στον ευρωπαϊκό εκσυγχρονισμό. Γι αυτό και σήμερα μιλάμε για Κεντροδεξιά παράταξη και όχι για ένα Δεξιό κόμμα, όπως ήταν το Λαϊκό Κόμμα, ο Συναγερμός ή η ΕΡΕ.
Όλοι λοιπόν έχουν λόγο σ’ αυτή την παράταξη, αρκεί ο λόγος τους να είναι συναινετικός και να οδηγεί σε σύνθεση. Οι διαγραφές και η ποινικοποίηση των απόψεων, δεν ταιριάζουν σε μια μεγάλη Κεντροδεξιά παράταξη, που έχει στόχο την εξουσία μέσω της συνένωσης ευρύτερων κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων.
πηγή:statesmen.gr
Η αρχή του τέλους
Όταν στις 20 Νοεμβρίου του 1995, ο Ανδρέας Παπανδρέου εισαγόταν στο Ωνάσειο Καρδιοχειρουργικό Κέντρο, προκειμένου να αντιμετωπίσει τα σοβαρά προβλήματα υγείας που είχαν επιβαρυνθεί από το καλοκαίρι, πολλοί υποψιάζονταν, αλλά κανείς δεν μπορούσε μετά βεβαιότητας να υποστηρίξει ότι η Ελλάδα, το ΠΑΣΟΚ, το πολιτικό σύστημα στο σύνολό του θα ζούσαν ένα επώδυνο «τέλος εποχής».
Ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ, και πιθανότατα ο πολιτικός που αγαπήθηκε μετά πάθους από τους μισούς Έλληνες, περισσότερο από κάθε άλλον, έστω κι αν προκάλεσε αντίστοιχα παθιασμένα συναισθήματα μίσους για τους άλλους μισούς, μπήκε στο Ωνάσειο πρωθυπουργός, και εξήλθε, νικητής μεν στη μάχη για τη ζωή, αλλά χωρίς πλέον τον θώκο του στο Μέγαρο Μαξίμου.
Κάπου εκεί, στα Χριστούγεννα του 1995, ο Αντώνης Λιβάνης, ο Γιώργος Παπανδρέου και άλλοι στενοί συνεργάτες του, θα τον έπειθαν να υπογράψει την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, ώστε να ανοίξει ο δρόμος για τη διαδοχή του. Μια διαδοχή που έμελλε να ανοίξει τον δρόμο της εξουσίας στον Κώστα Σημίτη, με τα γνωστά, επώδυνα αποτελέσματα.
Υπό μια έννοια, τη στιγμή που ο Ανδρέας Παπανδρέου έμπαινε στο Ωνάσειο, άφηνε πίσω του την ενεργό πολιτική. Κυρίως όμως, η πολιτική έχανε τη μάχη από τους «μη πολιτικούς». Εκείνους που, εκμεταλλευόμενοι την απουσία ηγετικών προσωπικοτήτων με το εκτόπισμα ενός Ανδρέα Παπανδρέου, θα κατάφερναν να αλλάξουν την ατζέντα της πολιτικής στην Ελλάδα. Να αποβάλλουν από τον πυρήνα της ιδεολογικής αντιπαράθεσης τις ηθικές αξίες και τις εθνικές προτεραιότητες.
Ουσιαστικά, η Ελλάδα του… εκσυγχρονισμού, που ακολούθησε το Ωνάσειο, δεν ήταν τίποτα περισσότερο από την Ελλάδα της εθνικής υπονόμευσης. Μια περίοδο όπου συρρικνώθηκε, μεταξύ άλλων, και η εθνική αξιοπρέπειά μας. Με αποτέλεσμα να οδηγηθούμε στο Μνημόνιο. Τη διαρκή ύφεση. Τη χρεοκοπία. Ποιος θα το φανταζόταν, τότε…
πηγή:statesmen.gr
Η Γερμανία, η μόνη κερδισμένη από το Ευρώ
Σύμφωνα με έκθεση της Berenberg Bank, πρόκειται για τη «σκληρότερη δημοσιονομική προσαρμογή» στην ιστορία των δυτικών χωρών. Με ένα... μολυβένιο σωσίβιο, ο Νότος (και η...
Κύπρος) απειλείται με καταποντισμό.
Πριν ξεσπάσει η κρίση, η Ελλάδα ήταν η χώρα με τη μεγαλύτερη μισθολογική ανισότητα στην Ευρώπη των 25. Γιατί το μισθολογικό επίπεδο της χώρας αντιστοιχούσε μόλις στο 73% του μέσου όρου της ευρωζώνης και το ένα τέταρτο των απασχολουμένων αμειβόταν με λιγότερα από 750 ευρώ το μήνα. Ο Ελληνας δάσκαλος με 15ετή υπηρεσία αμειβόταν 40% λιγότερο από τον Γερμανό συνάδελφό του και «οι μισθοί στο δημόσιο τομέα θα περισταλούν το 2011 κατά 800 εκατομμύρια ευρώ και κατά 660 εκατομμύρια το 2012. Ο μέσος μισθός θα μειωθεί κατά 17%».
Καθώς λοιπόν τα κερδοσκοπικά παιχνίδια εναντίον της Ισπανίας -εξόχως δε εναντίον της Ιταλίας- γίνονται όλο και πιο απειλητικά, η δράση είναι αναγκαία. Από το καλοκαίρι η ΕΚΤ έχει ήδη δαπανήσει 110 δισ. ευρώ για την αγορά ιταλικών κρατικών ομολόγων. Μόνο το 2012, η Ιταλία καλείται να αναχρηματοδοτήσει 260 δισ. ευρώ επί του συνολικού χρέους 1,9 τρισεκατομμυρίων.
Η κρίση του ευρώ οφείλεται στο γερμανικό μισθολογικό ντόμπινγκ, το οποίο καθιστά τα γερμανικά αγαθά φτηνότερα, αυξάνοντας τον τζίρο στο εξωτερικό. Ετσι η Γερμανία καταγράφει από το 2000 πλεονασματικό ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που υπερβαίνει το ένα τρισεκατομμύριο ευρώ. Η Ισπανία, η Πορτογαλία, η Ιρλανδία και η Ελλάδα συσσώρευσαν στο ίδιο διάστημα ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών που ανέρχονται συνολικά σε ένα τρισεκατομμύριο ευρώ.
Οι ανισορροπίες στην ευρωζώνη οφείλονται στον υπερβολικά βραδύ -συγκριτικά με την παραγωγικότητά της- ρυθμό ανάπτυξης των μισθών στη Γερμανία. Ο ρυθμός αυτός εκφράζεται από το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, το οποίο στη Γερμανία έχει αυξηθεί μόλις κατά 6% και στην υπόλοιπη Ευρώπη έκτοτε κατά 27%. Ετσι η σχετική ανταγωνιστικότητα της γερμανικής βιομηχανίας ως προς τις άλλες χώρες της ευρωζώνης αυξανόταν σταθερά, χωρίς οι τελευταίες να μπορούν να αντιδράσουν με υποτίμηση των νομισμάτων τους.
Γι' αυτό, η πραγματική λύση θα υπάρξει μόνο με τον τερματισμό του γερμανικού ντάμπινγκ στους μισθούς. Διαφορετικά, το ευρώ βαίνει προς τον όλεθρο. Χωρίς το ευρώ η Γερμανία θα ανατιμούσε το νέο της νόμισμα κατά 40% περίπου, εξανεμίζοντας την ανταγωνιστικότητα της γερμανικής εξαγωγικής οικονομίας.
Το γερμανικό ντάμπινγκ των μισθών επηρεάζει έμμεσα την ανταγωνιστικότητα των άλλων μελών της ευρωζώνης. Το γερμανικό πλεόνασμα εμπορικών συναλλαγών αυξάνει τη συναλλαγματική ισοτιμία του ευρώ έναντι των άλλων νομισμάτων και κυρίως έναντι του δολαρίου. Διά μέσου αυτής της οδού το γερμανικό ντάμπινγκ στους μισθούς επιδρά εμμέσως αρνητικά και επί της ανταγωνιστικότητας των άλλων κρατών.
Ενδεικτικά στο διάστημα 2000-2008, το γερμανικό πλεόνασμα από τις εξαγωγές προς τις χώρες εκτός ευρωζώνης αυξήθηκε μεγαλοπρεπώς κατά 265%. Το μεγαλύτερο τμήμα της εμπορίας αγαθών εκτός ευρωζώνης συνεχίζει να διεκπεραιώνεται σε δολάρια. Τα πλεονάσματα οδηγούν σε άνοδο της συναλλαγματικής ισοτιμίας ευρώ-δολαρίου διότι οι γερμανικές επιχειρήσεις μετατρέπουν τα δολαριακά έσοδα, προερχόμενα από τις εξαγωγές, σε ευρώ. Θέλουν δηλαδή να πουλήσουν δολάρια και ν' αγοράσουν ευρώ.
Υπενθυμίζεται ότι λίγο μετά την εισαγωγή του ευρώ, το 2000, το μεγαλύτερο ποσοστό του ελληνικού ελλείμματος στο ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών οφειλόταν ακόμη στο εμπόριο με την Ιταλία. Στα αμέσως επόμενα χρόνια, το ελληνικό έλλειμμα σημείωσε τόση αύξηση στις εμπορικές σχέσεις με τη Γερμανία όσο με καμιά άλλη χώρα. Στο διάστημα από το 2000 έως το 2008, αυξήθηκε κατά 2,1 δισ. ευρώ, με επακόλουθο το 2008, το εμπόριο με τη Γερμανία να ευθύνεται για το μεγαλύτερο ποσοστό του ελλείμματος εμπορικών συναλλαγών της Ελλάδας, όσο και των υπολοίπων κρατών όπως π.χ. η Κύπρος.
Καλαμπάκα - Νεκρός από πτώση σε χαράδρα στα Μετέωρα
Νεκρός ανασύρθηκε σήμερα το μεσημέρι από άντρες της Π.Υ Καλαμπάκας ένας άντρας ηλικίας περίπου 60 ετών αγνώστων λοιπών στοιχείων από περιοχή των Μετεώρων όπου κατέπεσε από μεγάλο ύψος σε χαράδρα ( απέναντι από την Ιερά Μονή Βαρλαάμ. )
Ο άτυχος άντρας σύμφωνα με πρώτες πληροφορίες φωτογράφιζε το τοπίο και γλίστρησε στεκούμενος κοντά στον βράχο. Στο σημείο που έπεσε ο άτυχος άντρας βρέθηκε ο φακός της φωτογραφικής μηχανής.
Η επιχείρηση ανάσυρσης του άτυχου άντρα κράτησε περίπου 2 ώρες. Έρευνες για το συμβάν διενεργεί το Α.Τ Καλαμπάκας.
Ισοπαλία σε σούπερ ντέρμπι
Ενα από τα ωραιότερα ντέρμπι των τελευταίων ετών έγινε στο Νέο Φάληρο. Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός έμειναν στο 1-1, σε ένα ματς που χόρτασε τον κόσμο θέαμα! Ο ΠΑΟ προηγήθηκε με τον Ζέκα και ο Ολυμπιακός ισοφάρισε με τον Τζιμπούρ. Αριστη η διαιτησία του Γιάχου. Καταπληκτικό παιχνίδι στο γήπεδο «Γ. Καραϊσκάκης». Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός πήραν από έναν βαθμό στο κλασικό ντέρμπι (1-1), αλλά ο κόσμος έμεινε ικανοποιημένος από το ποδόσφαιρο που παρακολούθησε.
Δύναμη, πάθος, ευκαιρίες και ωραία γκολ είδαν οι θεατές στο γήπεδο και οι φίλοι του ποδοσφαίρου από την τηλεόραση. Επιπρόσθετα, ουδείς μπορεί να μιλήσει για τη διαιτησία του Γιάχου, γιατί ο ρέφερι τα πήγε περίφημα και κράτησε το παιχνίδι και τις ισορροπίες.
Ο Παναθηναϊκός μπήκε δυνατά στο ντέρμπι, προηγήθηκε στο σκορ και θα μπορούσε να τελειώσει το ματς στο πρώτο ημίχρονο. Τότε, ήταν καλύτερος και οι γηπεδούχοι έδειξαν να έχουν αιφνιδιαστεί. Αντίθετα, στη συνέχεια και στο δεύτερο ημίχρονο, ο Ολυμπιακός ισοφάρισε, έχασε ευκαιρίες, ήταν πολύ ανώτερος, πίεσε, ενώ ο Καπίνο έκανε μια απόκρουση που θα συζητηθεί για πολύ καιρό. Μπράβο σε όλους τους παίκτες για την προσπάθεια και το θέαμα που πρόσφεραν.
Στο 17' ο Κουίνσι ξεπέρασε τον Παπαδόπουλο, έβγαλε την ασίστ στον Ζέκα και 0-1!
Ο Παναθηναϊκός απείλησε ξανά την εστία του Μέγιερι στο 29', αλλά το σουτ του Λέτο σταμάτησε στο δοκάρι του Μαγυάρου γκολκίπερ του Ολυμπιακού. Στο 34' σουτ του Φουστέρ βρήκε το δοκάρι, στην καλύτερη ως τότε στιγμή του Ολυμπιακού. Το 1-1 έγινε στο 47', όταν ο Μακούν άνοιξε στον Μιραλάς, ο επιθετικός ελίχθηκε από τα αριστερά, έβγαλε την άριστη πάσα και ο Τζιμπούρ ισοφάρισε από κοντά. Μετά το γκολ, ο Ολυμπιακός πίεσε και στο 65' ο Μιραλάς σε τετ-α-τετ αστόχησε σε καταπληκτική ευκαιρία για τους γηπεδούχους. Ο Παναθηναϊκός αμέσως μετά, στο 69' κυνήγησε το δεύτερο γκολ, αλλά ο Μέγιερι ενστικτωδώς έδιωξε σουτ του Κουίνσι. Και στο 83' ο Καπίνο με υπέροχη εκτίναξη απέκρουσε σουτ από πολύ κοντά του Φουστέρ!
Καλύτερος του Ολυμπιακού ο Μακούν. Μετά τον τραυματισμό και την αντικατάστασή του, έπεσε ο ρυθμός των γηπεδούχων. Από τους «πράσινους» του Φερέιρα που έμειναν όρθιοι σε μια έδρα «φωτιά», ξεχώρισε ο Κουίνσι και ο Καπίνο για την ψυχραιμία και την απίστευτη απόκρουσή του προς το τέλος του ντέρμπι.
πηγή:http://www.tanea.gr
Απόψε θα υπάρχει νικητής...
Και μπορεί το σημερινό ματς να μην κρίνει κάποιον τίτλο, μπορεί ακόμη και το προβάδισμα που δίνει για την πρωτιά στην κανονική περίοδο να μη λέει πολλά αφού στα πλέι οφ όλα μπορούν να ανατραπούν, αλλά το κίνητρο για νίκη είναι εκατέρωθεν υψηλό.
Ελλάς-Γαλλία... όχι συμμαχία
Οι Γάλλοι μας γυρνούν την πλάτη
Στροφή 180 μοιρών σημειώνεται κατά τις τελευταίες εβδομάδες ως προς τη γαλλική στάση απέναντι στην Ελλάδα και τους Έλληνες. Οι χαρακτηρισμοί του προέδρου Σαρκοζί για το πρόσωπο του τέως πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου είναι πρωτοφανείς, ενώ μπαράζ αρνητικών δηλώσεων κατά της χώρας μας έχουν γίνει ακόμη και από παραδοσιακούς γάλλους φίλους της Ελλάδας. Όπως αναφέρει σήμερα η «Καθημερινή», οι πολιτικές εξελίξεις στη Γαλλία, ενόψει των προεδρικών εκλογών ενδεχομένως να αποτελούν μια αιτία αυτής της μεταστροφής. Όπως και η ανησυχία για την επόμενη ημέρα της ευρωζώνης, αλλά και για ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα που έμεινε ημιτελές.
Η Γαλλία κινδυνεύει να χάσει την ΑΑΑ αξιολόγησή της από τους διεθνείς οίκους και φαίνεται πως θέλει να παρουσιάσει την Ελλάδα ως τον ιδανικό «αποδιοπομπαίο τράγο».
Εγγραφή σε:
Σχόλια (Atom)