Εφικτό (θα έπρεπε να) είναι το να μαζευτούν τα σκουπίδια και για τη δουλειά αυτή δεν χρειάζεται κανένας πολιτικός. Γι’ αυτή και για όλες τις άλλες δουλειές σαν αυτή, χρειάζονται οι τεχνοκράτες, άνθρωποι με ειδικές γνώσεις και εκπαίδευση.
Στην Ελλάδα, που ακόμα και το εφικτό ανάγεται εκ των πραγμάτων σε ιδεατό, στην Ελλάδα της υποβάθμισης, της απαξίωσης και της διαστρέβλωσης προσώπων θεσμών και εννοιών, σε ό,τι αφορά την πολιτική, έχουμε συμφιλιωθεί, αν όχι και εθιστεί στο τρίπτυχο, ψέμα, ανικανότητα, αερολογία. Το περίφημο πλέον «λεφτά υπάρχουν» αποδείχθηκε όχι απλώς ψέμα αλλά συνειδητή απάτη. Η είσοδος στο ΔΝΤ έχει καταχωρηθεί πλέον στη συνείδηση σχεδόν όλων, ως προσχεδιασμένη. Η διαχείριση της κρίσης καταγγέλλεται καθολικά ως μνημείο ανεπάρκειας και πρωτοφανούς αδυναμίας να υλοποιηθούν ακόμη και οι απλούστερες αποφάσεις. Και οι ίδιοι άνθρωποι που μας έφεραν ως εδώ , συμπεριφέρονται σαν να μη συμβαίνει τίποτα, προβάλλουν ανερυθρίαστα ως σωτήρες, προτείνουν… γενικώς και εφευρίσκουν ιδεολογήματα χωρίς αντίκρισμα και περιεχόμενο. Κι εμείς όλα αυτά όχι απλώς τα καταπίνουμε, αλλά τα θεωρούμε και φυσικά!
Αυτή είναι η πολιτική; Αυτό θέλουμε; Αυτό χρειαζόμαστε; Η Ελλάδα βρίσκεται στο χειρότερο σημείο της μεταπολεμικής ιστορίας της. Ο κόσμος διακατέχεται από φόβο, βασανίζεται από αβεβαιότητα, υποφέρει από ανέχεια και παραλύει από ανασφάλεια .Το παρόν μας είναι πλέον δυσβάσταχτο και το μέλλον εφιάλτης. Σε τέτοιους πολιτικούς και σε τέτοιες πολιτικές θα στηριχθεί η ελπίδα, η όποια ελπίδα τέλος πάντων μπορεί να έχει απομείνει;
Ο ρόλος του πολιτικού είναι να αφουγκράζεται την κοινωνία, να αντιλαμβάνεται τις ανάγκες της και να δρα προς όφελος της και όχι προς ίδιον όφελος… Πόσο μάλλον εναντίον της! Ο πολιτικός πρέπει να πατάει στο παρελθόν, να οδηγεί το παρόν και να δίνει όραμα για το μέλλον. Θέλουμε επιτέλους να μάθουμε όλη την αλήθεια για την κατάσταση της χώρας, να καταλάβουμε τι έρχεται και να ακούσουμε πώς θα το αντιμετωπίσουμε. Όχι όμως με σκόπιμα ψέματα, ανέξοδα ευχολόγια και γενικότητες ασφαλείας. Χρειαζόμαστε κάποιον να μας πει ξεκάθαρα τί θα κάνει, πώς ακριβώς θα το κάνει και με ποιούς θα το κάνει. Η χώρα δεν έχει ανάγκη από «νέα αφηγήματα»- παραμύθια- αλλά από νέο Όραμα . Έχει ανάγκη τον πολιτικό που θα εμπνεύσει την κοινωνία, θα πάρει την εξουσιοδότησή της και θα διαλέξει εκείνος τους τεχνοκράτες και όχι από έναν άχρωμο και έξωθεν επιβαλλόμενο τεχνοκράτη που περιστοιχίζεται από αποδεδειγμένα ανεπαρκείς και ξεπερασμένους πολιτικούς.
Και αυτή η ανάγκη δεν έχει ούτε χρώμα ,ούτε ιδεοληπτικές αγκυλώσεις. Δεν πρόκειται για διαμάχη παρατάξεων αλλά για μάχη επιβίωσης της χώρας και του λαού της.
Του Δημήτρης Κόλτσης
πηγή:antinews.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου